logo
logo

ឯកសារឧបសម្ព័ន្ធ(Facilitator KH)

Want create site? With Free visual composer you can do it easy.

ឯកសារឧបសម្ព័ន្ធ

១. សំណួរសាកល្បង មុន/ក្រោយពេលរៀន

ថ្ងៃខែឆ្នាំ៖ __________ មុខងារ៖ _______________ ទីកន្លែងធ្វើការ៖ _____________

សូមឆ្លើយសំណួរខាងក្រោម ដោយគូសរង្វង់ត្រង់ចម្លើយដែលត្រឹមត្រូវ។ សំណួរខ្លះ អាចមានចម្លើយត្រឹមត្រូវលើសពីមួយ។

១. តើខាងក្រោមនេះ មួយណាមិនមែនជាម៉ាក្រូសារជាតិ (macronutrient)?

ក. វីតាមីន និងសារធាតុរ៉ែ

ខ. ប្រូតេអ៊ីន

គ. ខ្លាញ់

ឃ. កាបូអ៊ីដ្រាត

២. តើអាហារណាជាអាហារប្រភេទកសាង?

ក. បាយ មី នុំបុ័ង

ខ. ព្រលឹត ទ្រាប់ សណ្តែកបណ្តុះ

គ. ត្រី សាច់មាន់ ស៊ុត សណ្តែក

ឃ. ស្វាយ ចេក ល្ហុង

៣. ការបំបៅដោះម្តាយតែមួយមុខមានន័យថាបំបៅកូនជាមួយ៖

ក. ទឹកដោះម្តាយ និងអាហារ

ខ. ទឹកដោះម្តាយ ជាមួយទឹក វីតាមីន និងសារធាតុរ៉ែ

គ. ទឹកដោះម្តាយតែមួយមុខគត់ ដោយមិនផ្តល់នូវសារធាតុដទៃឡើយ លើកលែងតែថ្នាំ

ឃ. ទឹកដោះម្តយ ជាមួយទឹកម្តងម្កាល

៤. សូមផ្តល់ការណែនាំចំនួនពីរ សម្រាប់មនុស្សពេញវ័យដែលរស់នៅជាមួយមេរោគអេដស៍ ហើយស្រកទម្ងន់៖

ក. បង្កើនការញុាំភេសជ្ជៈ

ខ. កុំអត់ហូបអាហារ

គ. ហូបអាហារសម្រន់ និងបង្អែម នៅចន្លោះពេលអាហារ

ឃ. ចៀសវាងអាហារហឹរ

៥. សញ្ញាណចំនួនបីដែលបង្ហាញថាមនុស្សម្នាក់កង្វះអាហារូបត្ថម្ភគឺអ្វីខ្លះ?

ក. សន្ទស្សន៍ម៉ាស់រាងកាយទាប

ខ. មានបញ្ហាក្នុងការស្តាប់លឺ

គ. ស្រកទម្ងន់

ឃ. រាករូសធ្ងន់ធ្ងរ លើសពីមួយខែ

៦. មានវិធីអ្វីខ្លះដើម្បីរៀបចំ/ធ្វើម្ហូបឲ្យមានសុវត្ថិភាព?

ក. លាងបន្លែឆៅ និងផ្លែឈើឲ្យបានស្អាត ជាមួយទឹកស្អាត មុនពេលយកមកធ្វើម្ហូប/បរិភោគ

ខ. លាងដៃមុនពេលប៉ះ/កាន់ម្ហូប

គ. បោះចោលអាហារដែលខូច

ឃ. ចម្លើយទាំងអស់ខាងលើត្រឹមត្រូវ

៧. វិធីពីរយ៉ាងដើម្បីប្រាស្រ័យទាក់ទងជាមួយអតិថិជន អំឡុងពេលផ្តល់ប្រឹក្សាអាហារូបត្ថម្ភ៖

ក. ផ្តល់មតិ និងអនុសាសន៍ដែលអាចអនុវត្តបាន

ខ. ប្រសិនបើអតិថិជនធ្វើអ្វីមួយខុស ប្រាប់គាត់ភ្លាម

គ. ធ្វើការជាមួយអតិថិជន ដើម្បីស្វែងយល់អំពីកត្តារារាំងដែលអាចមាន

ឃ. ផ្តល់ដំបូន្មានដល់អតិថិជនអំពីអ្វីដែលត្រូវធ្វើ

តើប្រយោគខាងក្រោមត្រូវ ឬខុស? សូមគូស (√) នៅក្នុងប្រអប់នៅខាងស្តាំនៃប្រយោគ។

ប្រយោគ

ត្រូវ

ខុស

អ្នករស់នៅជាមួយមេរោគអេដស៍ងាយរងគ្រោះនឹងកង្វះអាហារូបត្ថម្ភជាងអ្នកដទៃ

អាហារូបត្ថម្ភល្អនឹងជួយបង្កើនប្រសិទ្ធិភាពនៃការព្យាបាលដោយប្រើឱសថប្រឆាំងមេរោគអេដស៍ និងជួយឲ្យអ្នករស់នៅជាមួយមេរោគអេដស៍ពង្រឹងប្រព័ន្ធការរាងកាយ និងមានសុខភាពល្អ

១០

អ្នករស់នៅជាមួយមេរោគអេដស៍គួរចៀសវាងនូវអាហារប្រភេទមួយចំនួន

១១

អ្នករស់នៅជាមួយមេរោគអេដស៍ត្រូវការថាមពលប្រចាំថ្ងៃច្រើនជាងមនុស្សធម្មតាដែលគ្មានមេរោគអេដស៍ ដែលមានអាយុ ភេទ និងកម្រិតនៃការធ្វើសកម្មភាពដូចគ្នា

១២

អ្នកដែលខ្វះអាហារូបត្ថម្ភពិបាកទប់ទល់នឹងជំងឺឆ្លង និងងាយឈឺ

១៣

អ្នករស់នៅជាមួយមេរោគអេដស៍គួរចៀសវាងបរិភោគអាហារ
ដែលមានប្រភពមកពីសត្វ (សាច់…)

១៤

សន្ទស្សន៍ម៉ាស់រាងកាយ (BMI) គឺជាកត្តាវាស់វែង
ស្ថានភាពអាហារូបត្ថម្ភល្អបំផុតរបស់ស្ត្រីមានផ្ទៃពោះ

១៥

កុមារដែលមានរង្វាស់ពាក់កណ្តាលដើមដៃ ១២.៦សម គឺលូតលាស់ល្អ

១៦

ទារកដែលមានមេរោគអេដស៍ ដែលឈឺ និងស្រកទម្ងន់ គួរតែញុាំអាហារឲ្យបានច្រើនជាងកុមារធម្មតាពីរដង

១៧

គោលការណ៍ជាតិសម្រាប់ការបង្ការការចម្លងមេរោគអេដស៍ពីម្តាយទៅកូនផ្តល់អនុសាសន៍អោយស្ត្រីទាំងអស់ រួមទាំងស្ត្រីរស់នៅជាមួយមេរោគអេដស៍បំបៅដោះកូនជាមួយទឹកដោះម្តាយតែមួយមុខគត់ ក្នុងអំឡុងពេល៦ខែដំបូង

១៨

ស្ត្រីមានផ្ទៃពោះមិនគួរបរិភោគអាហារច្រើនទេ ពីព្រោះវាអាចធ្វើឲ្យកូនក្នុងផ្ទៃធំ ដែលនឹងលំបាកក្នុងការសម្រាល

១៩

ដើម្បីផ្លាស់ប្តូរការប្រព្រឹត្តរបស់អតិថិជនគឺត្រូវ
ប្រាប់គាត់អំពីអ្វីដែលគាត់ត្រូវធ្វើ

២០

សកម្មភាពដូចជា ដើរ ជិះកង់ ធ្វើការក្នុងសួនដំណាំ មានផលប្រយោជន៍សម្រាប់អ្នករស់នៅជាមួយមេរោគអេដស៍

២. ទម្រង់វាយតម្លៃ វគ្គបណ្តុះបណ្តាលប្រចាំថ្ងៃ

កាលបរិច្ឆេទ៖ ____________

ខាងក្រោមនេះជាបញ្ជីសំណួរអំពី វគ្គបណ្តុះបណ្តាលថ្ងៃនេះ។ សូមឆ្លើយសំណួរដោយស្មោះត្រង់។ គ្រប់ចម្លើយទាំងអស់ត្រូវបានរក្សាការសម្ងាត់ និងរក្សាជាអនាមិក។

១ សូមផ្តល់ពិន្ទុឱ្យសកម្មភាពនិមួយៗក្នុងវគ្គបណ្តុះបណ្តាលថ្ងៃនេះ ដោយគូស(√)ក្នុងប្រអប់។

សកម្មភាព

ខ្សោយ

មធ្យម

ល្អ

ល្អណាស់

ផ្នែកដឹកជញ្ជូន

ការរៀបចំវគ្គបណ្តុះបណ្តាល

បន្ទប់បណ្តុះបណ្តាល និងឧបករណ៍ប្រើប្រាស់

អាហារពេលថ្ងៃត្រង់ (បើមាន)

ភេសជ្ជៈ (បើមាន)

ការបង្រៀន និងការសម្របសម្រួល

ល្បឿននៃការបង្រៀន

រយៈពេលនៃការបណ្តុះបណ្តាល

ការចូលរួមរបស់អ្នកចូលរួម

ចំណេះដឹងរបស់គ្រូ

ការរក្សាទាក់ទាញចំណាប់អារម្មណ៍នៅពេលរៀន

គុណភាពសម្ភារៈបណ្តុះបណ្តាល

ខ្លឹមសារវគ្គបណ្តុះបណ្តាល

ព័ត៌មានទូទៅ និងជំនាញ

ឆ្លើយតបនឹងតម្រូវការរៀនសូត្ររបស់ខ្ញុំ

២ តើអ្នកគិតថា អ្នកអាចយកព័ត៌មានដែលបានរៀនក្នុងថ្ងៃនេះទៅប្រើប្រាស់បានកម្រិតណា? (សូមគូសរង្វង់មួយលើលេខ)

មិនបាន

បន្តិចបន្តួច

បានខ្លះៗ

ល្មម

ច្រើន

៣ សូមផ្តល់មតិទៅតាមម៉ោងរៀននិមួយៗ ប្រសិនបើអ្នកចង់៖

ចំណងជើងមេរៀន

មតិយោបល់

៤ ចំនុចដែលខ្ញុំគិតថាមានប្រយោជន៍បំផុតគឺ៖

៥ មតិយោបល់ផ្សេងៗ?

សូមអរគុណដែលបានចំណាយពេលផ្តល់មតិជួយធ្វើឲ្យវគ្គបណ្តុះបណ្តាលនេះប្រសើរឡើង។

៣. ទម្រង់វាយតម្លៃ ការអនុវត្តផ្ទាល់នៅមូលដ្ឋាន

កាលបរិច្ឆេទ៖ ____________

ខាងក្រោមនេះជាបញ្ជីសំណួរអំពី ការចុះអនុវត្តផ្ទាល់នៅមូលដ្ឋាន។ សូមឆ្លើយសំណួរដោយស្មោះត្រង់។ គ្រប់ចម្លើយទាំងអស់ត្រូវបានរក្សាការសម្ងាត់ និងរក្សាជាអនាមិក។

១ សូមផ្តល់ពិន្ទុឱ្យសកម្មភាពនិមួយៗនៃការអនុវត្តផ្ទាល់នៅមូលដ្ឋាន ដោយគូស(√)ក្នុងប្រអប់។

សកម្មភាព

ខ្សោយ

មធ្យម

ល្អ

ល្អណាស់

ផ្នែកដឹកជញ្ជូន

ការដឹកជញ្ជូន (បើមាន)

ទីតាំង / ការជ្រើសរើសក្រុមគោលដៅ

រយៈពេលអនុវត្តនៅមូលដ្ឋាន

ការត្រួតពិនិត្យការអនុវត្តនៅមូលដ្ឋាន

ការត្រួតពិនិត្យជាទូទៅ

មតិ និងការគាំទ្រដែលបានផ្តល់ឲ្យ

ឆ្លើយតបនឹងតម្រូវការរៀនសូត្ររបស់ខ្ញុំ

សកម្មភាពអនុវត្តផ្ទាល់

ឱកាសអនុវត្តនូវជំនាញវាយតម្លៃអាហារូបត្ថម្ភ

ឱកាសអនុវត្តនូវជំនាញផ្តល់ប្រឹក្សាអាហារូបត្ថម្ភ

មានប្រយោជន៍សម្រាប់ការងាររបស់ខ្ញុំ

ឆ្លើយតបនឹងតម្រូវការរៀនសូត្ររបស់ខ្ញុំ

២ បន្ទាប់ពីការអនុវត្តន៍ផ្ទាល់រួច តើអ្នកមានភាពជឿជាក់លើខ្លួនឯងប៉ុណ្ណា ក្នុងការធ្វើ៖

មិនជឿជាក់

ជឿជាក់តិចៗ

ជឿជាក់

ជឿជាក់ណាស់

ការវាយតម្លៃអាហារូបត្ថម្ភ

ការផ្តល់ប្រឹក្សាផ្នែកអាហារូបត្ថម្ភ

៣ តើធ្វើដូម្តេចដើម្បីធ្វើអោយការអនុវត្តផ្ទាល់នេះបានប្រសើរឡើង?

៤ មតិយោបល់ផ្សេងៗ?

សូមអរគុណដែលបានចំណាយពេលផ្តល់មតិជួយធ្វើឲ្យវគ្គបណ្តុះបណ្តាលនេះប្រសើរឡើង។

៤. ការវាយតម្លៃចុងក្រោយសម្រាប់វគ្គបណ្តុះបណ្តាល

សេចក្តីពណ៌នា

នេះគឺជាការវាយតម្លៃចុងក្រោយ ដែលត្រូវធ្វើឡើងនៅថ្ងៃបញ្ចប់នៃវគ្គបណ្តុះបណ្តាល ដោយប្រើប្រាស់ឧបករណ៍វាយតម្លៃដោយការចូលរួម។

គោលបំណង

ការវាយតម្លៃនេះមានបំណងផ្តល់មតិកែលម្អដល់គ្រូបង្គោល អំពីវគ្គបណ្តុះបណ្តាល និងវាស់ស្ទង់មើលបទពិសោធន៍រៀនរបស់អ្នកចូលរួម។ ការវាយតម្លៃនេះផ្តល់ឱកាសឲ្យអ្នកចូលរួមលើកឡើងពី ចំនុចខ្លាំង និងចំនុចខ្សោយរបស់វគ្គបណ្តុះបណ្តាល។

ពេលវេលា

៣០នាទី

សម្ភារៈ

ក្រដាសផ្ទាំងធំ ប័ណ្ណពណ៌ចំនួនបី និងប៊ិចហ្វឺតខ្មៅសម្រាប់អ្នកចូលរួម ស្គត់បិត/កាវ សម្រាប់បិតប័ណ្ណនៅលើក្រដាសផ្ទាំងធំ។

វិធី

គូសតារាងមួយទុក (សូមមើលឧទាហរណ៍ខាងក្រោម) រួចគូររូបមុខ សម្រាប់ផ្តល់ពិន្ទុ (មុខញញឹម មុខពិបាកចិត្ត មុខឆ្ងល់)។

ផ្តល់ប័ណ្ណពណ៌ចំនួន៣ (បៃតង ក្រហម និងលឿង)ទៅឱ្យអ្នកចូលរួមម្នាក់ៗ និងសុំឲ្យពួកគាត់សរសេរដោយខ្លួនឯងនូវចំនុចខាងក្រោម (ប័ណ្ណមួយ សរសេរមួយឃ្លា)៖

  • សរសេរចំនុចមួយដែលខ្ញុំចូលចិត្តលើប័ណ្ណបៃតង–វិជ្ជមាន
  • សរសេរចំនុចមួយដែលខ្ញុំមិនចូលចិត្តលើប័ណ្ណក្រហម–អវិជ្ជមាន
  • សរសេរចំនុចមួយដែលខ្ញុំមិនទាន់យល់ច្បាស់ លើប័ណ្ណលឿង–មិនប្រាកដ

បន្ទាប់មក ប្រមូលប័ណ្ណទាំងអស់ អានលឺៗ និងរៀបទៅតាមប្រធានបទ៖ មតិយោបល់ទូទៅ ខ្លឹមសារមេរៀន ការបង្រៀននិងការសម្របសម្រួល និងបទពិសោធន៍ពេលរៀន។

សរុប និងសង្ខេបឡើងវិញនូវមតិយោបល់អ្នកចូលរួម។

ឧទាហរណ៍នៃសំណួរបំផុសគំនិត និងប្រធានបទ

ប្រសិនបើអ្នកចូលរួមមិនដឹងថាត្រូវសរសេរមតិយោបល់អ្វី អ្នកអាចប្រើសំណួរខាងក្រោមដើម្បីសួរពួកគាត់៖

មតិយោបល់ទូទៅ

  • អ្នកគិតយ៉ាងម៉េចដែរចំពោះវគ្គបណ្តុះបណ្តាលនេះ?
  • តើការរៀបចំវគ្គបណ្តុះបណ្តាលនេះបានល្អយ៉ាងណាដែរ?

ខ្លឹមសារមេរៀន

  • តើវគ្គបណ្តុះបណ្តាលនេះសំរេចគោលដៅ/គោលបំណងរបស់វគ្គទេ?
  • តើមានខ្លឹមសារប៉ុន្មានដែលថ្មីសម្រាប់អ្នក?
  • តើធ្វើដូម្តេចដើម្បីជួយឲ្យការរៀបចំពេលវេលា ខ្លឹមសារ
    និងរចនាសម្ព័ន្ធមេរៀនបានប្រសើរឡើង?
  • តើឯកសារមេរៀនងាយយល់ទេ?

ការបង្រៀន និងការសម្របសម្រួល

  • តើគ្រូបង្រៀនមានប្រសិទ្ធិភាពទេ?

បទពិសោធន៍ពេលរៀន (អ្វីដែលអ្នកទទួលបាន/មិនបាន)

  • តើវគ្គនេះផ្តល់ព័ត៌មានពាក់ព័ន្ធជាមួយតម្រូវការរបស់អ្នកទេ?
  • តើវគ្គនេះបានជម្រុញទឹកចិត្តអ្នកយ៉ាងណាដែរ?
  • តើការអនុវត្តនៅមូលដ្ឋានមានប្រយោជន៍សម្រាប់អ្នកទេ?

ធ្វើការសម្របសម្រួល និងបែងចែកចម្លើយទៅតាមប្រធានបទ។

វិជ្ជមាន J

មិនប្រាកដ K

អវិជ្ជមាន L

មតិយោបល់ទូទៅ

ខ្លឹមសារមេរៀន

ការបង្រៀន និងការសម្របសម្រួល

បទពិសោធន៍ពេលរៀន

៥. ស៊ុបត្រីចានតូច (មេរៀនទី៣)

៦. ស៊ុបត្រីចានមធ្យម (មេរៀនទី៣)

៧. ស៊ុបត្រីចានមធ្យម និងចេក (មេរៀនទី៣)

៨. តារាងសន្ទស្សន៍ម៉ាស់រាងកាយ សម្រាប់មនុស្សពេញវ័យ

៩. តារាងសន្ទស្សន៍ម៉ាស់រាងកាយតាមអាយុ
សម្រាប់កុមារ និងក្មេងជំទង់ អាយុ ៥-១៩ឆ្នាំ (មេរៀនទី៤)

១០. តារាងសន្ទស្សន៍ម៉ាស់រាងកាយសម្រាប់កុមារ និងក្មេងជំទង់ អាយុ ៥-១៨ឆ្នាំ

១១. អនុសាសន៍ក្នុងការប្រើប្រាស់កញ្ចប់សម្ភារៈអាហារល្អ

សៀវភៅបណ្តុះបណ្តាលនេះបង្រៀនពីវិធីស្តង់ដាដែលបានផ្តល់ជាអនុសាសន៍នៃការប្រឹក្សាអាហារូបត្ថម្ភដោយប្រើកញ្ចប់សម្ភារៈអាហារល្អ។ គោលដៅសំខាន់នៃការប្រឹក្សាអាហារូបត្ថម្ភគឺដើម្បីជួយអ្នករស់នៅជាមួយមេរោគអេដស៍រក្សាស្ថានភាពអាហារូបត្ថម្ភល្អ។ វាពិតជាសំខាន់សម្រាប់ក្រុមប្រឹក្សាថែទាំតាមផ្ទះក្នុងការបំពេញទម្រង់តាមដានការប្រឹក្សាអាហារូបត្ថម្ភនៅរាល់ការជួបប្រឹក្សា។ ទម្រង់នឹងជួយឱ្យអ្នកប្រឹក្សាផ្តល់ជូននូវដំបូន្មានដ៏សមរម្យ ហើយវានឹងជួយពួកគេតាមដានទៅលើឥរិយាបថរបស់អ្នករស់នៅជាមួយមេរោគអេដស៍ក្នុងពេលកន្លងមក។ ការប្រឹក្សាគួរធ្វើមួយខែម្តង។ ក្នុងចន្លោះពេលនេះ អាចនឹងមានពេលវេលាផ្សេងទៀតក្នុងការជួបអតិថិជន និងប្រើប្រាស់កញ្ចប់សម្ភារៈទៅតាមវិធីច្នៃប្រឌិតផ្សេងៗ។

ខាងក្រោមគឺជាអនុសាសន៍មួយចំនួនស្តីពីវីធីផ្សេងៗក្នុងការប្រើប្រាស់កញ្ចប់សម្ភារៈអាហារល្អ។ ស្ថាប័នដែលប្រើកញ្ចប់សម្ភារៈនេះក៏ត្រូវបានលើកទឹកចិត្តឱ្យពួកគេមានគំនិតច្នៃប្រឌិតវិធីថ្មីក្នុងការប្រើប្រាស់ដែរ។

១. ផែនការអាហារសម្រន់

ក្នុងពេលជួបប្រឹក្សាតាមផ្ទះ ប្រើប័ណ្ណតូចៗ ដើម្បីជួយអ្នករស់នៅជាមួយមេរោគអេដស៍ និងគ្រួសាររបស់ពួកគេរៀបចំផែនការអាហារសម្រន់សម្រាប់សប្តាហ៍បន្ទាប់។ អាហារសម្រន់ដែលងាយស្រួលសម្រាប់មនុស្សភាគច្រើនគឺផ្លែចេក និងផ្លែល្ហុង។ តើគេអាចធ្វើអាហារសម្រន់អ្វីផ្សេងទៀតបានទេដោយប្រើអាហារដែលមានស្រាប់នៅផ្ទះ?

  • ដំឡូង ស្ងោរ ឬបំពង
  • ត្រាវបំពង
  • សណ្តែកដី*
  • គ្រាប់ស្វាយចន្ទី*
  • ទឹកជ្រលក់សាច់អាំង ឬបន្លែ

* មិនត្រូវផ្តល់គ្រាប់ទាំងមូលឱ្យកុមារអាយុក្រោម៥ឆ្នាំទេ។ ត្រូវកិនជាបំណែកតូចៗ ឬឱ្យម៉ត់ជាមុនសិន។

២. ផែនការបង្អែម

ក្នុងពេលជួបប្រឹក្សាតាមផ្ទះ ប្រើប័ណ្ណតូចៗដើម្បីជួយអ្នករស់នៅជាមួយមេរោគអេដស៍ និងគ្រួសាររបស់ពួកគេក្នុងការរៀបចំផែណការធ្វើបង្អែមសម្រាប់សប្តាហ៍បន្ទាប់។ បង្អែមមួយ ចំនួនត្រូវបានធ្វើឡើងដោយ ខ្ទិះដូង ផ្លែឈើ និងបាយឬម្សៅអង្ករ។ តើបន្លែផ្លែឈើអ្វីផ្សេងទៀត ដែលអាចយកទៅធ្វើជាបង្អែមបាន?

  • ចេក
  • ល្ពៅ
  • ដំឡូង
  • ស្វាយ
  • សណ្តែកបាយ
  • ពោត
  • អ្វីទៀត?

៣. បង្កើត “មុខម្ហូប” ថ្មី

ស្ថាប័នត្រូវបានលើកទឹកចិត្តឱ្យបង្កើតសៀវភៅមុខម្ហូប និងរៀបចំការចម្អិនបង្ហាញទៅកាន់ក្រុមអ្នករស់នៅជាមួយមេរោគអេដស៍ដើម្បីបង្រៀនពីរបៀបធ្វើស៊ុប ឬសម្ល និងម្ហូបអាហារដែលសំបូរទៅដោយអាហារូបត្ថម្ភ។ បង្ហាញពីវិធីដែលធ្វើឱ្យអាហារនៅក្នុងប័ណ្ណផ្តល់ប្រឹក្សាពីគ្រួសារតូចៗ“ពណ៌ស្វាយ” (គ្រឿងផ្សំបន្ថែមជីវជាតិ) អាចត្រូវបានប្រើក្នុងមុខម្ហូបថ្មី។

  • បន្ថែមសណ្តែកសៀង ឬសណ្តែកបាយទៅ ក្នុងស៊ុប/សម្ល
  • បន្ថែមខ្ទិះដូងទៅក្នុងស៊ុប
  • បន្ថែមសណ្តែកដី ឬគ្រាប់ស្វាយចន្ទីទៅក្នុងស៊ុប ឬអាហារបំពង
  • បន្ថែមប្រេងទៅក្នុងស៊ុប/សម្ល ឬបបរ

៤. គាំទ្រអ្នករស់នៅជាមួយមេរោគអេដស៍ទាំងផ្លូវកាយ និងផ្លូវចិត្ត

ក្រុមអ្នកថែទាំតាមផ្ទះដែលជាអ្នកប្រឹក្សាដឹងថាអ្នករស់នៅជាមួយមេរោគអេដស៍គឺមានពេលខ្លះអស់សង្ឃឹម និងពិបាកចិត្ត។ វាធ្វើឱ្យប៉ះពាល់ដលដល់ទិដ្ឋភាពជាច្រើននៃជីវិតរបស់ពួកគាត់រួមទាំងចំណង់នៃការបរិភោគ។ ប្រសិនបើអ្នកជំងឺមានអារម្មណ៍អស់សង្ឃឹមនេះគឺជាពេលដែលត្រូវធ្វើជាអ្នកស្តាប់ដ៏ល្អ។ លើកទឹកចិត្តឱ្យអ្នករស់នៅជាមួយមេរោគអេដស៍និយាយអំពីអ្វីដែលពួកគាត់បារម្ភ។ រំលឹកពួកគាត់ឱ្យធ្វើការថែរក្សារាងកាយឱ្យបានល្អ និងបន្តបរិភោគអាហារទោះបីជាពួកគាត់មិនឃ្លានក៏ដោយ។

  • ប្រើប្រាស់ប័ណ្ណរស់នៅប្រកបដោយសុខភាពល្អលេខ១៤ “បង្កើនចំណង់បរិភោគ”
  • ប្រើប្រាស់ប័ណ្ណរស់នៅប្រកបដោយសុខភាពល្អលេខ៥ “លំហាត់ប្រាណ”
  • ប្រើប្រាស់ប័ណ្ណរស់នៅប្រកបដោយសុខភាពល្អលេខ១១ “សញ្ញាគ្រោះថ្នាក់នៃការស្រកទំងន់/ការលូតលាស់យឺត”
  • ឱ្យអ្នកជំងឺជ្រើសរើសអាហារតាមចំណូលចិត្តរបស់ពួកគាត់ចេញពីប័ណ្ណតូចៗ និងរៀបផែនការធ្វើអាហារទាំងនោះអោយបាន។

៥. ល្បែងក្រុមអាហារ

ប្រើប្រាស់ប័ណ្ណតូចៗដើម្បីបង្រៀនអ្នករស់នៅជាមួយមេរោគអេដស៍ និងគ្រួសាររបស់ពួកគាត់អំពីក្រុមអាហារទាំង៣ និងមូលហេតុដែលក្រុមអាហារនីមួយៗមានសារៈសំខាន់សម្រាប់សុខភាព។

ពណ៌របស់ប័ណ្ណអាហារតូច

ក្រុមអាហារ

មុខងារនៅក្នុងរាងកាយ

ក្រហម

ក្រុមស្ថាបនារាងកាយ

ជួយរាងកាយក្នុងការជួសជុលខ្លួនឯង បង្កើតសាច់ដុំ និងធ្វើឱ្យមានកម្លាំងខ្លាំង

ក្រុមថាមពល

ផ្តល់ថាមពល ដើម្បីអោយជីវិតរស់រវើក

លឿង

ក្រុមការពារ

ផ្តល់វីតាមីន និងជាតិរ៉ែដែលអាចជួយការពារពីជំងឺ

បៃតង

ក្រុមការពារ

ផ្តល់វីតាមីន និងជាតិរ៉ែដែលអាចជួយការពារពីជំងឺ

ឱ្យអ្នកជំងឺ និងគ្រួសាររបស់ពួកគាត់បែងចែកប័ណ្ណតូចៗទៅក្នុងក្រុមពណ៌ផ្សេងៗពីគ្នា។ អនុវត្តចម្អិនអាហារដែលរួមទាំងអាហារទាំង៣ក្រុម។

៦. សុវត្ថិភាពចំណីអាហារ

ប្រើប្រាស់ប័ណ្ណរស់នៅប្រកបដោយសុខភាពល្អលេខ១ “ការលាងសម្អាតដៃ” និងប័ណ្ណលេខ២ “សុវត្ថិភាពចំណីអាហារ”។ ស្នើឱ្យមើលផ្ទះបាយ និងកន្លែងដែលសមាជិកគ្រួសារតែងតែទៅលាងដៃ និងបន្ទោរបង់។

  • តើមានសាប៊ូនៅកន្លែងលាងដៃឬទេ?
  • តើមានសាប៊ូ និងទឹកនៅជិតបង្គន់ និងកន្លែងបន្ទោរបង់ឬទេ?
  • តើផ្ទះបាយស្ថិតក្នុងសភាពស្អាតឬទេ?
  • តើអាហារដែលចម្អិនរួចបានគ្របត្រឹមត្រូវឬទេ?

ផ្តល់នូវវិធីក្នុងការកែតម្រូវបញ្ហាដែលត្រូវបានបញ្ជាក់ក្នុងសំណួរខាងលើ។

ចង្អុលបង្ហាញពីការលាងដៃដោយប្រើសាប៊ូ ឬផេះ។ បង្ហាញអ្នកជំងឺ និងគ្រួសាររបស់ពួកគាត់នូវរបៀបក្នុងការលាងសម្អាតបាតដៃ និងខ្នងដៃ រវាងម្រាមដៃ និងក្រចកម្រាមដៃ។ លាងសម្អាតដៃក្នុងរយៈពេល២០វិនាទី។ បង្ហាញអ្នកជំងឺពីរបៀបនៃការរាប់លេខពី១ទៅ២០ មុនពេលចាក់ទឹកលាងសាប៊ូ និងផេះចេញ។

៧. បង្កើនការស្រូបយកសារជាតិដែក

ប្រើប្រាស់ប័ណ្ណតូចៗដើម្បីស្នើឱ្យអ្នករស់នៅជាមួយមេរោគអេដស៍បញ្ជាក់ពីអាហារដែលមានសំបូរទៅដោយសារជាតិដែក ចេញពីប្រភពសាច់ និងបន្លែផ្លែឈើអាហារសម្រួលជាតិដែក និងអាហារដែលរារាំងមិនអោយជាតិដែកជ្រាបចូលក្នុងខ្លួន។ គូសរង្វង់ពីរដែលប្រសព្វ គ្នាដើម្បីបង្កើតជាដ្យាក្រាមវិន (Venn Diagram) (មើលរូបខាងក្រោម) និងស្នើឱ្យអ្នករស់នៅជាមួយមេរោគអេដស៍ដាក់ប័ណ្ណអាហារតូចៗទៅក្នុងរង្វង់ដែលត្រឹមត្រូវ។

៨. ផែនការអាហារសម្រាប់ទារក និងកុមារ– ផ្តល់អាហារបន្ថែមឱ្យបានល្អ

ប្រើប្រាស់ប័ណ្ណរស់នៅប្រកបដោយសុខភាពល្អ លេខ២២ “ចាប់ផ្តើមផ្តល់អាហារដល់កុមារអាយុ ៦–២៤ខែ” និងប័ណ្ណតូចៗដើម្បីជួយម្តាយ និងគ្រួសាររបស់ពួកគេរៀបចំផែណការផ្តល់អាហារបន្ថែមឱ្យបានត្រឹមត្រូវ។

១២. ទម្រង់តាមដាន សម្រាប់សហគមន៍ (មេរៀនទី៥)

ក្រុមថែទាំតាមផ្ទះ ថ្ងៃណាត់ជួបលើកក្រោយ ___/____/____

ឈ្មោះអ្នកផ្តល់ប្រឹក្សា __________________________

ទម្រង់តាមដានអាហារូបត្ថម្ភសម្រាប់អ្នកផ្តល់ប្រឹក្សាដល់មនុស្សពេញវ័យ
(ទាំងពីរភេទ និងស្ត្រីសម្រាលកូនរួចលើសពី៦ខែ) ដែលមានអាយុលើសពី១៩ឆ្នាំ

ព័ត៌មានទូទៅ

១. ថ្ងៃពិនិត្យ ___/___/___

២. ក. ឈ្មោះអតិថិជន៖

៣. អាយុ _____ ឆ្នាំ

៤. ភេទ(គូស√) ស្រី ប្រុស

៥. អាស័យដ្ឋាន៖

ជំហានទី ១ និង២៖ វាយតម្លៃ និងវិភាគ

ការវាយតម្លៃសុខភាព និងរូបរាងកាយ

៦. បញ្ហាដែលអតិថិជនបានប្រាប់៖

៧. ក. កំពុងប្រើថ្នាំ ARV?
បាទ/ចាស ទេ

ខ. កំពុងប្រើថ្នាំ OI?
បាទ/ចាស ទេ

គ. បានលេបថ្នាំ ARV ទៀងទាត់តាំងពីថ្ងៃពិនិត្យចុងក្រោយ ឬទេ?
បាទ/ចាស ទេ

៨. ក. ទម្ងន់ថ្ងៃនេះ _____ គ.ក្រ

ខ. កម្ពស់ ________ ម

គ. សន្ទស្សន៍ម៉ាស់រាងកាយ(BMI) = ______

៩. ស្ថានភាពអាហារូបត្ថម្ភ៖

មិនគ្រប់ទម្ងន់/ខ្វះអាហារូបត្ថម្ភ BMI តិចជាង១៨.៥០

ធម្មតា BMI ពី១៨.៥០–២៤.៩៩

លើសទម្ងន់ BMI ២៥.០ឡើងទៅ

ការបរិភោគអាហារ

១០. ក. ជាធម្មតា តើអតិថិជនបរិភោគអ្វីខ្លះជាប្រចាំ? (គូស √ ក្នុងប្រអប់ខាងក្រោម)

ពេលព្រឹក

ថ្ងៃត្រង់

ពេលល្ងាច

សម្រន់/ភេសជ្ជៈ

បាយ/គុយទាវ/ដំទ្បូង /នំប័ុង/ពោត/ត្រាវ/ប្រេង/ស្ករ

បន្លែ/ផ្លែឈើ

ត្រី/សាច់មាន់/សាច់ផ្សេងៗ/ស៊ុត/តៅហ៊ូ/ សណ្តែកសៀង/សណ្តែកដី/ទឹកដោះគោ

ផ្សេងៗ _____________________________

ខ. បរិភោគអាហារពេល ក្នុង១ថ្ងៃប៉ុន្មានពេល?

៤ ឬលើសពីនេះ

គ. បរិភោគអាហារសម្រន់ក្នុង១ថ្ងៃ ប៉ុន្មានដង?

៣ ឬលើសពីនេះ

ឃ. បរិមាណសារធាតុរាវ (ក្រៅពីទឹក) ដែលបរិភោគក្នុង១ថ្ងៃ៖

តិចជាង ២លីត្រ ២លីត្រ ឬលើសពីនេះ

បរិមាណទឹកបរិភោគ ក្នុង១ថ្ងៃ ______កែវ

ង. តើមានអាហារទាំងបីក្រុម (អាហារថាមពល ការពារនិង សាងសង់) នៅក្នុងអាហារពេលនិមួយៗដែរឬទេ?

មាន គ្មាន

ច. តើអតិថិជនបានបរិភោគអាហារដែលសំបូរជាតិដែក ដូចជា សាច់ក្រហម សាច់មាន់ សាច់ត្រី ស៊ុត សណ្តែក បន្លែដែលមានស្លឹកបៃតងដែរឬទេ?

មាន គ្មាន

១១. របបអាហារ៖

បរិមាណអាហារ អាហារសម្រន់ និងសារធាតុរាវ

គុណភាពអាហារ និងអាហារសម្រន់

ខ្ចះខាត៖ អាហារ០–១ពេល គ្មានអាហារសម្រន់ សារធាតុរាវតិចជាង១លីត្រ

បរិភោគអាហារ១-២ក្រុម ក្នុង១ថ្ងៃ

មធ្យម៖ អាហារ២ពេល អាហារសម្រន់១ដង និង សារធាតុរាវ ១លីត្រ

បរិភោគអាហារ ៣ក្រុម ក្នុង១ថ្ងៃ

ល្អ៖ យ៉ាងតិច អាហារ៣ពេល អាហារសម្រន់២ដង និងសារធាតុរាវ ២លីត្រ

បរិភោគចម្រុះមុខម្ហូប ពីអាហារ៣ក្រុម រាល់ពេល

ជំហានទី ៣ និង៤៖ ស្នើយោបល់ និងចរចារ

១២. ដំបូន្មានគន្លឹះដែលអ្នកផ្តល់ប្រឹក្សាផ្តល់ឱ្យ៖

លាងដៃ

សុវត្ថិភាពចំណីអាហារ

អនាម័យមាត់ឆ្មេញ

រៀបចំផែនការសន្តិសុខស្បៀង

លំហាត់ប្រាណ

កម្រិតការប្រើជាតិសុរា និងចៀសវាងជក់ថ្នាំ/បារី

ពិនិត្យសុខភាពនិងទម្ងន់ជារៀងរាល់ខែ

ស្វែងរកការព្យាបាលភ្លាមនៅពេលមានបង្ករោគ

លេបថ្នាំតាមវេជ្ជបញ្ជា

គ្រប់គ្រងផលរំខានដោយថ្នាំប្រឆាំងមេរោគអេដស៍

សញ្ញាគ្រោះថ្នាក់នៃការស្រកទម្ងន់

ការផឹកទឹកឱ្យបានច្រើន

បរិភោគអាហារ៣ពេល និងអាហារសម្រន់២ដង

បង្កើនភាពឃ្លានជាមួយអាហារងាយទទួលទាន និងមានរស់ជាតិ

គ្រប់គ្រងពេលមានជំងឺរាក

គ្រប់គ្រងពេលមានក្អួតចង្អោរ

គ្រប់គ្រងពេលមានជំងឺផ្សិតក្នុងមាត់

គ្រប់គ្រងពេលមានគ្រុនក្តៅ

ស្លេកស្លាំង

បរិភោគឱ្យបានសមស្រប

ជំហានទី៥៖ តាមដាន

១៣. ត្រួតពិនិត្យ និងតាមដានជាបន្តបន្ទាប់៖ ១ខែម្តង ៣ខែម្តង ៦ខែម្តង ផ្សេងៗ សូមបញ្ជាក់ _______

កំណត់សម្គាល់ប្រើប្រាស់ទម្រង់តាមដាន

អ្នកប្រើប្រាស់សំខាន់ៗមាន៖ បុគ្គលិកថែទាំតាមផ្ទះ និងសមាជិកក្រុមជួយខ្លួនឯង។ ចំណែកអ្នកដទៃទៀត(ដែលទទួលបានការបណ្តុះបណ្តាល) ដែលអាចប្រើប្រាស់ទម្រង់នេះ មានដូចជា៖ អ្នកប្រឹក្សាយោបល់ បុគ្គលិកសហគមន៍ដែលធ្វើកាជាមួយអ្នករស់នៅជាមួយមេរោគអេដស៍ និងអ្នកគ្រប់គ្រងសំណុំឯកសារ។

គោលដៅសំខាន់ៗដែលត្រូវប្រើទម្រង់នេះ៖ អ្នករស់នៅជាមួយមេរោគអេដស៍ដែលមានអាយុលើសពី១៩ឆ្នាំ រួមទាំងស្ត្រីរស់នៅជាមួយមេរោគអេដស៍ ដែលសម្រាលកូនរួចលើសពី៦ខែ។

ក្រុមថែទាំតាមផ្ទះ ថ្ងៃណាត់ជួបលើកក្រោយ ___/____/____

ឈ្មោះអ្នកផ្តល់ប្រឹក្សា __________________________

ទម្រង់តាមដានសម្រាប់អ្នកផ្តល់ប្រឹក្សាដល់
ស្ត្រីមានផ្ទៃពោះ និងស្ត្រីសម្រាលកូនរួចក្នុងកំឡុង៦ខែ

ព័ត៌មានទូទៅ

១. ថ្ងៃពិនិត្យ ___/___/___

២. ឈ្មោះអតិថិជន៖

៣. អាយុ _____ ឆ្នាំ

៤. ស្ថានភាពផ្ទៃពោះ(គូស√)៖ មានផ្ទៃពោះ _____ ខែ

ក្រោយសម្រាលកូនក្នុងកំទ្បុង៦ខែ

បំបៅដោះ មិនបំបៅដោះ អាយុទារក _____ ខែ

៥. អាស័យដ្ឋាន

ជំហានទី ១ និង២៖ វាយតម្លៃ និងវិភាគ

ការវាយតម្លៃសុខភាព និងរូបរាងកាយ

៦. បញ្ហាដែលអតិថិជនបានប្រាប់៖

៧. ក. កំពុងប្រើថ្នាំ ARV?
បាទ/ចាស ទេ

ខ. កំពុងប្រើថ្នាំ OI?
បាទ/ចាស ទេ

គ. បានលេបថ្នាំ ARV ទៀងទាត់តាំងពីថ្ងៃពិនិត្យចុងក្រោយ ឬទេ?
បាទ/ចាស ទេ

៨. រង្វាស់ជុំវិញពាក់កណ្តាលដើមដៃ(MUAC)
របស់អតិថិជន៖ _________ ស.ម

៩. ស្ថានភាពអាហារូបត្ថម្ភ៖

ទម្ងន់មិនគ្រប់/កង្វះអាហារូបត្ថម្ភ– MUACតិចជាង២៣ស.ម

ធម្មតា– MUAC ចាប់ពី ២៣ស.មឡើងទៅ

ការបរិភោគអាហារ

១០. ក. ជាធម្មតា តើអតិថិជនបរិភោគអ្វីខ្លះជាប្រចាំ? (គូស √ ក្នុងប្រអប់ខាងក្រោម)

ពេលព្រឹក

ថ្ងៃត្រង់

ពេលល្ងាច

សម្រន់/ភេសជ្ជៈ

បាយ/គុយទាវ/ដំទ្បូង /នំប័ុង/ពោត/ត្រាវ/ប្រេង/ស្ករ

បន្លែ/ផ្លែឈើ

ត្រី/សាច់មាន់/សាច់ផ្សេងៗ/ស៊ុត/តៅហ៊ូ/ សណ្តែកសៀង/សណ្តែកដី/ទឹកដោះគោ

ផ្សេងៗ _____________________________

ខ. បរិភោគអាហារពេល ក្នុង១ថ្ងៃប៉ុន្មានពេល?

៤ ឬលើសពីនេះ

គ. បរិភោគអាហារសម្រន់ក្នុង១ថ្ងៃ ប៉ុន្មានដង?

៣ ឬលើសពីនេះ

ឃ. បរិមាណសារធាតុរាវ (ក្រៅពីទឹក) ដែលបរិភោគក្នុង១ថ្ងៃ៖

តិចជាង ២លីត្រ ២លីត្រ ឬលើសពីនេះ

បរិមាណទឹកបរិភោគ ក្នុង១ថ្ងៃ ______កែវ

ង. តើមានអាហារទាំងបីក្រុម (អាហារថាមពល ការពារនិង សាងសង់) នៅក្នុងអាហារពេលនិមួយៗដែរឬទេ?

មាន គ្មាន

ច. តើអតិថិជនបានបរិភោគអាហារដែលសំបូរជាតិដែក ដូចជា សាច់ក្រហម សាច់មាន់ សាច់ត្រី ស៊ុត សណ្តែក បន្លែដែលមានស្លឹកបៃតងដែរឬទេ?

មាន គ្មាន

១១. របបអាហារ៖

បរិមាណអាហារ អាហារសម្រន់ និងសារធាតុរាវ

គុណភាពអាហារ និងអាហារសម្រន់

ខ្ចះខាត៖ អាហារ០–១ពេល គ្មានអាហារសម្រន់ សារធាតុរាវតិចជាង១លីត្រ

បរិភោគអាហារ១-២ក្រុម ក្នុង១ថ្ងៃ

មធ្យម៖ អាហារ២ពេល អាហារសម្រន់១ដង និង សារធាតុរាវ ១លីត្រ

បរិភោគអាហារ ៣ក្រុម ក្នុង១ថ្ងៃ

ល្អ៖ យ៉ាងតិច អាហារ៣ពេល អាហារសម្រន់២ដង និងសារធាតុរាវ ២លីត្រ

បរិភោគចម្រុះមុខម្ហូប ពីអាហារ៣ក្រុម រាល់ពេល

ជំហានទី ៣ និង៤៖ ស្នើយោបល់ និងចរចារ

១២. ដំបូន្មានគន្លឹះដែលអ្នកផ្តល់ប្រឹក្សាផ្តល់ឱ្យ៖

លាងដៃ

សុវត្ថិភាពចំណីអាហារ

អនាម័យមាត់ឆ្មេញ

រៀបចំផែនការសន្តិសុខស្បៀង

លំហាត់ប្រាណ

កម្រិតការប្រើជាតិសុរា និងចៀសវាងជក់ថ្នាំ/បារី

ពិនិត្យសុខភាពនិងទម្ងន់ជារៀងរាល់ខែ

ស្វែងរកការព្យាបាលភ្លាមនៅពេលមានបង្ករោគ

លេបថ្នាំតាមវេជ្ជបញ្ជា

គ្រប់គ្រងផលរំខានដោយថ្នាំប្រឆាំងមេរោគអេដស៍
សញ្ញាគ្រោះថ្នាក់នៃការស្រកទម្ងន់

ការផឹកទឹកឱ្យបានច្រើន

បង្កើនភាពឃ្លានជាមួយអាហារងាយទទួលទាន និងមានរស់ជាតិ

គ្រប់គ្រងពេលមានជំងឺរាក

គ្រប់គ្រងពេលមានក្អួតចង្អោរ

គ្រប់គ្រងពេលមានជំងឺផ្សិតក្នុងមាត់

គ្រប់គ្រងពេលមានគ្រុនក្តៅ

ស្លេកស្លាំង

បរិភោគឱ្យបានសមស្រប

បរិភោគសមស្របនៅពេលមានផ្ទៃពោះ និងបំបៅដោះកូន

ដំបូន្មានសម្រាប់ការបំបៅដោះ

ជំហានទី៥៖ តាមដាន

១៣. ត្រួតពិនិត្យ និងតាមដានជាបន្តបន្ទាប់៖ ១ខែម្តង ៣ខែម្តង ៦ខែម្តង ផ្សេងៗ សូមបញ្ជាក់ _______

កំណត់សម្គាល់ប្រើប្រាស់ទម្រង់តាមដាន

អ្នកប្រើប្រាស់សំខាន់ៗមាន៖ បុគ្គលិកថែទាំតាមផ្ទះ និងសមាជិកក្រុមជួយខ្លួនឯង។ ចំណែកអ្នកដទៃទៀត(ដែលទទួលបានការបណ្តុះបណ្តាល) ដែលអាចប្រើប្រាស់ទម្រង់នេះ មានដូចជា៖ អ្នកប្រឹក្សាយោបល់ បុគ្គលិកសហគមន៍ដែលធ្វើកាជាមួយអ្នករស់នៅជាមួយមេរោគអេដស៍ និងអ្នកគ្រប់គ្រងសំណុំឯកសារ។

គោលដៅសំខាន់ៗដែលត្រូវប្រើទម្រង់នេះ៖ អ្នករស់នៅជាមួយមេរោគអេដស៍ដែលមានអាយុលើសពី១៩ឆ្នាំ ដែលជាស្ត្រីរស់នៅជាមួយមេរោគអេដស៍ អាយុលើសពី១៩ឆ្នាំ ដែលមានផ្ទៃពោះ ឬដែលសម្រាលកូនរួចក្នុងអំឡុង៦ខែ។

ក្រុមថែទាំតាមផ្ទះ ថ្ងៃណាត់ជួបលើកក្រោយ ___/____/____

ឈ្មោះអ្នកផ្តល់ប្រឹក្សា __________________________

ទម្រង់តាមដានសម្រាប់អ្នកផ្តល់ប្រឹក្សាដល់
កុមារ និងក្មេងជំទង់ អាយុពី០-១៩ឆ្នាំ

ព័ត៌មានទូទៅ

១. ថ្ងៃពិនិត្យ ___/___/___

២. ក. ឈ្មោះកុមារ _______________________________
ខ. ភេទកុមារ (គូស√) ស្រី ប្រុស គ. អាយុ _____ ឆ្នាំ

៣. អាណាព្យាបាល/ត្រូវជា៖

៤. អាស័យដ្ឋាន៖

៥. ក. ស្ថានភាពមេរោគអេដស៍របស់កុមារ៖
វិជ្ជមាន អវិជ្ជមាន ប្រឈមនឹងមេរោគអេដស៍ មិនដឹង មិនបង្ហាញ/រក្សាសម្ងាត់

ខ. ថ្ងៃពិនិត្យសុខភាពចុងក្រោយបំផុត ____/____/____

ជំហានទី ១ និង២៖ វាយតម្លៃ និងវិភាគ

ការវាយតម្លៃសុខភាព និងរូបរាងកាយ

៦. បញ្ហាដែលអាណាព្យាបាលកុមារបានប្រាប់៖

៧. ក. កំពុងប្រើថ្នាំ ARV?
បាទ/ចាស ទេ

ខ. កំពុងប្រើថ្នាំ OI?
បាទ/ចាស ទេ

គ. បានលេបថ្នាំ ARV ទៀងទាត់តាំងពីថ្ងៃពិនិត្យចុងក្រោយ ឬទេ?
បាទ/ចាស ទេ

៨. ក. បើកុមារអាយុពី ០–៦ខែ តើមានហើមឬទេ?

មាន គ្មាន

ខ. បើកុមារអាយុពី ៦–៥៩ខែ
រង្វាស់ជុំវិញពាក់កណ្តាលដើមដៃ(MUAC) របស់កុមារ៖ ______ ស.ម

គ. បើកុមារអាយុពី ៥–១៩ឆ្នាំ

ទម្ងន់នកុមារបច្ចុប្បន្ន ________ គ.ក្រ

កម្ពស់កុមារ ________ ម

BMI តាមអាយុ = ___________

ទម្ងន់លើកមុន ____គ.ក ថ្ងៃថ្លឹង___/___/___
ធៀបនឹងលើកមុន ទម្ងន់បច្ចុប្បន្នគឺ៖
ដូចគ្នា កើនឡើង ថយចុះ

៩. ស្ថានភាពអាហារូបត្ថម្ភ

ការវាយតម្លៃរាងកាយ (០–៦ខែ)

MUAC (6–59ខែ)

BMI តាមអាយុ (៥–១៩ឆ្នាំ)

ធម្មតា

គ្មានហើម

ធំជាង ១២.៥ ស.ម

ធំជាង ឬស្មើ -២ SD

កង្វះអាហារូបត្ថម្ភមធ្យម

គ្មានហើម

ធំជាង ឬស្មើ ១១.៥ ដល់តិចជាង ឬស្មើ ១២.៥ ស.ម

ចន្លោះ -៣ SD ទៅ
-២ SD

កង្វះអាហារូបត្ថម្ភធ្ងន់ធ្ងរ

ហើមទ្រុតជើងសងខាង (ត្រូវបញ្ជូនទៅមណ្ឌលសុខភាព)

ហើមទ្រុតជើងសងខាង ឬមានMUAC ឬតិចជាង១១.៥ ស.ម

តិចជាង ឬស្មើ -៣ SD

ការបរិភោគអាហារ

១០. ជាធម្មតា តើកុមារបរិភោគអ្វីខ្លះជារៀងរាល់ថ្ងៃ? (គូស √ ក្នុងប្រអប់ខាងក្រោម)

កុមារអាយុពី ០–៦ខែ

បំបៅដោះសុទ្ឋ? បាទ/ចាស ទេ

បំបៅទឹកដោះគោជំនួស បាទ/ចាស ទេ

បើកុមារបៅទឹកដោះម្សៅ តើបានលាយផ្សំតាមរូបមន្តត្រឹមត្រូវទេ? បាទ/ចាស ទេ

មានអនាម័យដែរឬទេ? បាទ/ចាស ទេ

កុមារអាយុពី ៦–៥៩ខែ ឬកុមារ និងក្មេងជំទង់អាយុ៥–១៩ឆ្នាំ

ពេលព្រឹក

ថ្ងៃត្រង់

ពេលល្ងាច

សម្រន់/ភេសជ្ជៈ

បាយ/គុយទាវ/ដំទ្បូង /នំប័ុង/ពោត/ត្រាវ/ប្រេង/ស្ករ

បន្លែ/ផ្លែឈើ

ត្រី/សាច់មាន់/សាច់ផ្សេងៗ/ស៊ុត/តៅហ៊ូ/ សណ្តែកសៀង/សណ្តែកដី/ទឹកដោះគោ

ផ្សេងៗ _____________________________

បរិភោគអាហារពេល ក្នុង១ថ្ងៃប៉ុន្មានពេល? ០-១

បរិភោគអាហារសម្រន់ ក្នុង១ថ្ងៃប៉ុន្មានដង? ០-១ ៣ ឬលើសពីនេះ

សារធាតុរាវ (ក្រៅពីទឹក) ដែលបរិភោគ ក្នុង១ថ្ងៃ(លីត្រ)៖ ០-១ ឬលើសពីនេះ

បរិមាណទឹកបរិភោគ ក្នុង១ថ្ងៃ ______កែវ

ទឹកដោះគោ ឬសារធាតុបំប៉ន ក្នុង១ថ្ងៃ ______កែវ (កុមារអាយុពី៦–៥៩ខែ)

តើមានអាហារទាំងបីក្រុម (អាហារថាមពល ការពារនិង សាងសង់) នៅក្នុងអាហារពេលនិមួយៗដែរឬទេ? មាន គ្មាន

បរិភោគអាហារដែលសំបូរជាតិដែក ដូចជា សាច់ក្រហម សាច់មាន់ សាច់ត្រី ស៊ុត សណ្តែក បន្លែដែលមានស្លឹកបៃតងដែរឬទេ? មាន គ្មាន

១១. របបអាហារ៖

របបអាហារ កុមារអាយុ០–៦ខែ៖

ខ្វះខាត៖ មិនបានបំបៅដោះសុទ្ធ ឬបំបៅជំនួសដែលគ្មានសុវត្ថិភាព

ល្អ៖ បំបៅដោះសុទ្ធ ឬបំបៅជំនួសមានសុវត្ថិភាព

របបអាហារ កុមារអាយុពី ៦-៥៩ ខែ

ខ្វះខាត៖ អាហារ ឬអាហារសម្រន់តិចជាង ២ដងក្នុងមួយថៃ្ង អាហារ១ក្រុម/ថ្ងៃ
ទឹកដោះគោ០-១កែវ/ថ្ងៃ (សម្រាប់កុមារអាយុពី ៦-២៤ ខែ និងគ្មានការបំបៅដោះ)

មធ្យម៖ អាហារ ២ពេល និងអាហារសម្រន់ ១-២ដង អាហារ១-២ក្រុម/ថ្ងៃ
ទឹកដោះគោ ១-២កែវ/ថ្ងៃ (សម្រាប់កុមារអាយុពី ៦-២៤ ខែ និងគ្មានការបំបៅដោះ)

ល្អ៖ យ៉ាងតិចអាហារ ៣ពេល និងអាហារសម្រន់ ១-២ ដង អាហារយ៉ាងតិច៣ក្រុម/ថ្ងៃ
ទឹកដោះគោ យ៉ាងតិច២កែវ/ថ្ងៃ (សម្រាប់កុមារអាយុពី ៦-២៤ ខែ និងគ្មានការបំបៅដោះ)

របបអាហារ កុមារអាយុ ៥-១៩ឆ្នាំ

បរិមាណអាហារ អាហារសម្រន់ និងសារធាតុរាវ

គុណភាពអាហារ និងអាហារសម្រន់

ខ្ចះខាត៖ អាហារ០–១ពេល គ្មានអាហារសម្រន់ សារធាតុរាវតិចជាង១លីត្រ

បរិភោគអាហារ១-២ក្រុម ក្នុង១ថ្ងៃ

មធ្យម៖ អាហារ២ពេល អាហារសម្រន់១ដង និង សារធាតុរាវ ១លីត្រ

បរិភោគអាហារ ៣ក្រុម ក្នុង១ថ្ងៃ

ល្អ៖ យ៉ាងតិច អាហារ៣ពេល អាហារសម្រន់២ដង និងសារធាតុរាវ ២លីត្រ

បរិភោគចម្រុះមុខម្ហូប ពីអាហារ៣ក្រុម រាល់ពេល

ជំហានទី ៣ និង៤៖ ស្នើយោបល់ និងចរចារ

១២. ដំបូន្មានគន្លឹះដែលអ្នកផ្តល់ប្រឹក្សាផ្តល់ឱ្យ៖

បញ្ជូនទៅមន្ទីរពេទ្យ

ចាប់ផ្តើមផ្តល់ចំណីអាហារដល់កុមារអាយុ៦–២៤ខែ

ឱ្យអាហារដល់កុមារគ្រប់អាយុចូលរៀន និងយុវវ័យ

លើកកំពស់ការលូតលាស់របស់កុមារដែលរស់នៅជាមួយមេរោគអេដស៍

អាហារូបត្ថម្ភដល់ស្ត្រីមានផ្ទៃពោះ និងស្ត្រីបំបៅដោះដែលរស់នៅជាមួយមេរោគអេដស៍

ដំបូន្មានអំពីការបំបៅដោះ

ដំបូន្មានអំពីការបំបៅទឹកដោះគោ

ភាពស្លេកស្លាំង

ការលាងសម្អាតដៃ

សុវត្ថិភាពចំណីអាហារ

អនាម័យមាត់ឆ្មេញ

សញ្ញាគ្រោះថ្នាក់នៃការស្រកទម្ងន់

បង្កើនភាពឃ្លានជាមួយអាហារងាយទទួលទាន និងមានរស់ជាតិ

គ្រប់គ្រងពេលមានជំងឺរាក

គ្រប់គ្រងពេលមានក្អួតចង្អោរ

គ្រប់គ្រងពេលមានជំងឺផ្សិតក្នុងមាត់

គ្រប់គ្រងពេលមានគ្រុនក្តៅ

ជំហានទី៥៖ តាមដាន

១៣. ត្រួតពិនិត្យ និងតាមដានជាបន្តបន្ទាប់៖ ១ខែម្តង ៣ខែម្តង ៦ខែម្តង ផ្សេងៗ សូមបញ្ជាក់ _______

កំណត់សម្គាល់ប្រើប្រាស់ទម្រង់តាមដាន

អ្នកប្រើប្រាស់សំខាន់ៗមាន៖ បុគ្គលិកថែទាំតាមផ្ទះ និងសមាជិកក្រុមជួយខ្លួនឯង។ ចំណែកអ្នកដទៃទៀត(ដែលទទួលបានការបណ្តុះបណ្តាល) ដែលអាចប្រើប្រាស់ទម្រង់នេះ មានដូចជា៖ អ្នកប្រឹក្សាយោបល់ បុគ្គលិកសហគមន៍ដែលធ្វើកាជាមួយអ្នករស់នៅជាមួយមេរោគអេដស៍ និងអ្នកគ្រប់គ្រងសំណុំឯកសារ។

គោលដៅសំខាន់ៗដែលត្រូវប្រើទម្រង់នេះ៖ កុមារ និងក្មេងវ័យជំទង់ដែលរស់នៅជាមួយមេរោគអេដស៍ ដែលមានអាយុក្រោម១៩ឆ្នាំ និងកុមារដែលនៅក្នុងគ្រួសារដែលរងផលប៉ះពាល់ដោយសារមេរោគអេដស៍។

១៣ ទម្រង់តាមដាន សម្រាប់ស្ថាប័ន(មេរៀនទី៥)

ឈ្មោះស្ថាប័ន _______________________________ ថ្ងៃណាត់ជួបលើកក្រោយ ___/____/____

ឈ្មោះអ្នកផ្តល់ប្រឹក្សា __________________________

ទម្រង់តាមដានអាហារូបត្ថម្ភសម្រាប់អ្នកផ្តល់ប្រឹក្សាដល់មនុស្សពេញវ័យ
(ទាំងពីរភេទ និងស្ត្រីសម្រាលកូនរួចលើសពី៦ខែ) ដែលមានអាយុលើសពី១៩ឆ្នាំ

ព័ត៌មានទូទៅ

១. ថ្ងៃពិនិត្យ ___/___/___

២. ឈ្មោះអតិថិជន៖

៣. អាយុ _____ ឆ្នាំ

៤. ភេទ(គូស√) ស្រី ប្រុស

៥. អាស័យដ្ឋាន៖

ជំហានទី ១ និង២៖ វាយតម្លៃ និងវិភាគ

ការវាយតម្លៃសុខភាព និងរូបរាងកាយ

៦. បញ្ហាដែលអតិថិជនបានប្រាប់៖

៧. ក. កំពុងប្រើថ្នាំ ARV?
បាទ/ចាស ទេ

ខ. កំពុងប្រើថ្នាំ OI?
បាទ/ចាស ទេ

គ. បានលេបថ្នាំ ARV ទៀងទាត់តាំងពីថ្ងៃពិនិត្យចុងក្រោយ ឬទេ?
បាទ/ចាស ទេ

៨. ក. ទម្ងន់ថ្ងៃនេះ _____ គ.ក្រ

ខ. កម្ពស់ ________ ម

គ. សន្ទស្សន៍ម៉ាស់រាងកាយ(BMI) = ______

៩. ស្ថានភាពអាហារូបត្ថម្ភ៖

មិនគ្រប់ទម្ងន់/ខ្វះអាហារូបត្ថម្ភ BMI តិចជាង១៨.៥០

ធម្មតា BMI ពី១៨.៥០–២៤.៩៩

លើសទម្ងន់ BMI ២៥.០ឡើងទៅ

ការបរិភោគអាហារ

១០. ក. ជាធម្មតា តើអតិថិជនបរិភោគអ្វីខ្លះជាប្រចាំ? (គូស √ ក្នុងប្រអប់ខាងក្រោម)

ពេលព្រឹក

ថ្ងៃត្រង់

ពេលល្ងាច

សម្រន់/ភេសជ្ជៈ

បាយ/គុយទាវ/ដំទ្បូង /នំប័ុង/ពោត/ត្រាវ/ប្រេង/ស្ករ

បន្លែ/ផ្លែឈើ

ត្រី/សាច់មាន់/សាច់ផ្សេងៗ/ស៊ុត/តៅហ៊ូ/ សណ្តែកសៀង/សណ្តែកដី/ទឹកដោះគោ

ផ្សេងៗ _____________________________

ខ. បរិភោគអាហារពេល ក្នុង១ថ្ងៃប៉ុន្មានពេល?

៤ ឬលើសពីនេះ

គ. បរិភោគអាហារសម្រន់ក្នុង១ថ្ងៃ ប៉ុន្មានដង?

៣ ឬលើសពីនេះ

ឃ. បរិមាណសារធាតុរាវ (ក្រៅពីទឹក) ដែលបរិភោគក្នុង១ថ្ងៃ៖

តិចជាង ២លីត្រ ២លីត្រ ឬលើសពីនេះ

បរិមាណទឹកបរិភោគ ក្នុង១ថ្ងៃ ______កែវ

ង. តើមានអាហារទាំងបីក្រុម (អាហារថាមពល ការពារនិង សាងសង់) នៅក្នុងអាហារពេលនិមួយៗដែរឬទេ?

មាន គ្មាន

ច. តើអតិថិជនបានបរិភោគអាហារដែលសំបូរជាតិដែក ដូចជា សាច់ក្រហម សាច់មាន់ សាច់ត្រី ស៊ុត សណ្តែក បន្លែដែលមានស្លឹកបៃតងដែរឬទេ?

មាន គ្មាន

១១. របបអាហារ៖

បរិមាណអាហារ អាហារសម្រន់ និងសារធាតុរាវ

គុណភាពអាហារ និងអាហារសម្រន់

ខ្ចះខាត៖ អាហារ០–១ពេល គ្មានអាហារសម្រន់ សារធាតុរាវតិចជាង១លីត្រ

បរិភោគអាហារ១-២ក្រុម ក្នុង១ថ្ងៃ

មធ្យម៖ អាហារ២ពេល អាហារសម្រន់១ដង និង សារធាតុរាវ ១លីត្រ

បរិភោគអាហារ ៣ក្រុម ក្នុង១ថ្ងៃ

ល្អ៖ យ៉ាងតិច អាហារ៣ពេល អាហារសម្រន់២ដង និងសារធាតុរាវ ២លីត្រ

បរិភោគចម្រុះមុខម្ហូប ពីអាហារ៣ក្រុម រាល់ពេល

ជំហានទី ៣ និង៤៖ ស្នើយោបល់ និងចរចារ

១២. ដំបូន្មានគន្លឹះដែលអ្នកផ្តល់ប្រឹក្សាផ្តល់ឱ្យ៖

លាងដៃ

សុវត្ថិភាពចំណីអាហារ

អនាម័យមាត់ឆ្មេញ

រៀបចំផែនការសន្តិសុខស្បៀង

លំហាត់ប្រាណ

កម្រិតការប្រើជាតិសុរា និងចៀសវាងជក់ថ្នាំ/បារី

ពិនិត្យសុខភាពនិងទម្ងន់ជារៀងរាល់ខែ

ស្វែងរកការព្យាបាលភ្លាមនៅពេលមានបង្ករោគ

លេបថ្នាំតាមវេជ្ជបញ្ជា

គ្រប់គ្រងផលរំខានដោយថ្នាំប្រឆាំងមេរោគអេដស៍

សញ្ញាគ្រោះថ្នាក់នៃការស្រកទម្ងន់

ការផឹកទឹកឱ្យបានច្រើន

បរិភោគអាហារ៣ពេល និងអាហារសម្រន់២ដង

បង្កើនភាពឃ្លានជាមួយអាហារងាយទទួលទាន និងមានរស់ជាតិ

គ្រប់គ្រងពេលមានជំងឺរាក

គ្រប់គ្រងពេលមានក្អួតចង្អោរ

គ្រប់គ្រងពេលមានជំងឺផ្សិតក្នុងមាត់

គ្រប់គ្រងពេលមានគ្រុនក្តៅ

ស្លេកស្លាំង

បរិភោគឱ្យបានសមស្រប

ជំហានទី៥៖ តាមដាន

១៣. ត្រួតពិនិត្យ និងតាមដានជាបន្តបន្ទាប់៖ ១ខែម្តង ៣ខែម្តង ៦ខែម្តង ផ្សេងៗ សូមបញ្ជាក់ _______

កំណត់សម្គាល់ប្រើប្រាស់ទម្រង់តាមដាន

អ្នកប្រើប្រាស់សំខាន់ៗមាន៖ បុគ្គលិកថែទាំសុខភាពតាមស្ថាប័ន (រួមទាំងគិលានុបដ្ឋាក និងវេជ្ជបណ្ឌិត) បុគ្កលិកមណ្ឌលសុខភាព និងបុគ្គលិកគ្លីនិកសេវាព្យាបាល OI ឬARV។

គោលដៅសំខាន់ៗដែលត្រូវប្រើទម្រង់នេះ៖ អ្នករស់នៅជាមួយមេរោគអេដស៍ដែលមានអាយុលើសពី១៩ឆ្នាំ រួមទាំងស្ត្រីរស់នៅជាមួយមេរោគអេដស៍ ដែលសម្រាលកូនរួចលើសពី៦ខែ។

ឈ្មោះស្ថាប័ន _______________________________ ថ្ងៃណាត់ជួបលើកក្រោយ ___/____/____

ឈ្មោះអ្នកផ្តល់ប្រឹក្សា __________________________

ទម្រង់តាមដានសម្រាប់អ្នកផ្តល់ប្រឹក្សាដល់
ស្ត្រីមានផ្ទៃពោះ និងស្ត្រីសម្រាលកូនរួចក្នុងកំឡុង៦ខែ

ព័ត៌មានទូទៅ

១. ថ្ងៃពិនិត្យ ___/___/___

២. ឈ្មោះអតិថិជន៖

៣. អាយុ _____ ឆ្នាំ

៤. ស្ថានភាពផ្ទៃពោះ(គូស√)៖ មានផ្ទៃពោះ _____ ខែ

ក្រោយសម្រាលកូនក្នុងកំទ្បុង៦ខែ

បំបៅដោះ មិនបំបៅដោះ អាយុទារក _____ ខែ

៥. អាស័យដ្ឋាន

ជំហានទី ១ និង២៖ វាយតម្លៃ និងវិភាគ

ការវាយតម្លៃសុខភាព និងរូបរាងកាយ

៦. បញ្ហាដែលអតិថិជនបានប្រាប់៖

៧. ក. កំពុងប្រើថ្នាំ ARV?
បាទ/ចាស ទេ

ខ. កំពុងប្រើថ្នាំ OI?
បាទ/ចាស ទេ

គ. បានលេបថ្នាំ ARV ទៀងទាត់តាំងពីថ្ងៃពិនិត្យចុងក្រោយ ឬទេ?
បាទ/ចាស ទេ

៨. ក. រង្វាស់ជុំវិញពាក់កណ្តាលដើមដៃរបស់អតិថិជន _____ ស.ម

ខ. ទំងន់ថ្ងៃនេះ ___________គ.ក្រ

គ. បើកំពុងមានផ្ទៃពោះ ទំងន់មុនពេលមានផ្ទៃពោះគឺ ______គ.ក្រ
ទំងន់ដែលកើនឡើងមកត្រឹមថ្ងៃនេះគឺ ______គ.ក្រ

៩. ស្ថានភាពអាហារូបត្ថម្ភ៖

ទម្ងន់មិនគ្រប់/កង្វះអាហារូបត្ថម្ភ–
MUACតិចជាង២៣ស.ម

ធម្មតា– MUAC ចាប់ពី ២៣ស.មឡើងទៅ

ការបរិភោគអាហារ

១០. ក. ជាធម្មតា តើអតិថិជនបរិភោគអ្វីខ្លះជារៀងរាល់ថ្ងៃ? (គូស √ ក្នុងប្រអប់ខាងក្រោម)

ពេលព្រឹក

ថ្ងៃត្រង់

ពេលល្ងាច

សម្រន់/ភេសជ្ជៈ

បាយ/គុយទាវ/ដំទ្បូង /នំប័ុង/ពោត/ត្រាវ/ប្រេង/ស្ករ

បន្លែ/ផ្លែឈើ

ត្រី/សាច់មាន់/សាច់ផ្សេងៗ/ស៊ុត/តៅហ៊ូ/ សណ្តែកសៀង/សណ្តែកដី/ទឹកដោះគោ

ផ្សេងៗ _____________________________

ខ. បរិភោគអាហារពេល ក្នុង១ថ្ងៃប៉ុន្មានពេល?

៤ ឬលើសពីនេះ

គ. បរិភោគអាហារសម្រន់ក្នុង១ថ្ងៃ ប៉ុន្មានដង?

៣ ឬលើសពីនេះ

ឃ. បរិមាណសារធាតុរាវ (ក្រៅពីទឹក) ដែលបរិភោគក្នុង១ថ្ងៃ៖

តិចជាង ២លីត្រ ២លីត្រ ឬលើសពីនេះ

បរិមាណទឹកបរិភោគ ក្នុង១ថ្ងៃ ______កែវ

ង. តើមានអាហារទាំងបីក្រុម (អាហារថាមពល ការពារនិង សាងសង់) នៅក្នុងអាហារពេលនិមួយៗដែរឬទេ?

មាន គ្មាន

ច. តើអតិថិជនបានបរិភោគអាហារដែលសំបូរជាតិដែក ដូចជា សាច់ក្រហម សាច់មាន់ សាច់ត្រី ស៊ុត សណ្តែក បន្លែដែលមានស្លឹកបៃតងចាស់ដែរឬទេ?

មាន គ្មាន

១១. របបអាហារ៖

បរិមាណអាហារ អាហារសម្រន់ និងសារធាតុរាវ

គុណភាពអាហារ និងអាហារសម្រន់

ខ្ចះខាត៖ អាហារ០–១ពេល គ្មានអាហារសម្រន់ សារធាតុរាវតិចជាង១លីត្រ

បរិភោគអាហារ១-២ក្រុម ក្នុង១ថ្ងៃ

មធ្យម៖ អាហារ២ពេល អាហារសម្រន់១ដង និង សារធាតុរាវ ១លីត្រ

បរិភោគអាហារ ៣ក្រុម ក្នុង១ថ្ងៃ

ល្អ៖ យ៉ាងតិច អាហារ៣ពេល អាហារសម្រន់២ដង និងសារធាតុរាវ ២លីត្រ

បរិភោគចម្រុះមុខម្ហូប ពីអាហារ៣ក្រុម រាល់ពេល

ជំហានទី ៣ និង៤៖ ស្នើយោបល់ និងចរចារ

១២. ដំបូន្មានគន្លឹះដែលអ្នកផ្តល់ប្រឹក្សាផ្តល់ឱ្យ៖

លាងដៃ

សុវត្ថិភាពចំណីអាហារ

អនាម័យមាត់ឆ្មេញ

រៀបចំផែនការសន្តិសុខស្បៀង

លំហាត់ប្រាណ

កម្រិតការប្រើជាតិសុរា និងចៀសវាងជក់ថ្នាំ/បារី

ពិនិត្យសុខភាពនិងទម្ងន់ជារៀងរាល់ខែ

ស្វែងរកការព្យាបាលភ្លាមនៅពេលមានបង្ករោគ

លេបថ្នាំតាមវេជ្ជបញ្ជា

គ្រប់គ្រងផលរំខានដោយថ្នាំប្រឆាំងមេរោគអេដស៍

សញ្ញាគ្រោះថ្នាក់នៃការស្រកទម្ងន់

ការផឹកទឹកឱ្យបានច្រើន

បង្កើនភាពឃ្លានជាមួយអាហារងាយទទួលទាន និងមានរស់ជាតិ

គ្រប់គ្រងពេលមានជំងឺរាក

គ្រប់គ្រងពេលមានក្អួតចង្អោរ

គ្រប់គ្រងពេលមានជំងឺផ្សិតក្នុងមាត់

គ្រប់គ្រងពេលមានគ្រុនក្តៅ

ស្លេកស្លាំង

បរិភោគឱ្យបានសមស្រប

បរិភោគសមស្របនៅពេលមានផ្ទៃពោះ និងបំបៅដោះកូន

ដំបូន្មានសម្រាប់ការបំបៅដោះ

ប័ណ្ណករណីពិសេស៖ ដំបូន្មានសម្រាប់ការប្រើម្សៅទឹកដោះ

ជំហានទី៥៖ តាមដាន

១៣. ត្រួតពិនិត្យ និងតាមដានជាបន្តបន្ទាប់៖ ១ខែម្តង ៣ខែម្តង ៦ខែម្តង ផ្សេងៗ សូមបញ្ជាក់ _______

កំណត់សម្គាល់ប្រើប្រាស់ទម្រង់តាមដាន

អ្នកប្រើប្រាស់សំខាន់ៗមាន៖ បុគ្គលិកថែទាំសុខភាពតាមស្ថាប័ន (រួមទាំងគិលានុបដ្ឋាក និងវេជ្ជបណ្ឌិត) បុគ្កលិកមណ្ឌលសុខភាព និងបុគ្គលិកគ្លីនិកសេវាព្យាបាល OI ឬARV។ គោលដៅសំខាន់ៗដែលត្រូវប្រើទម្រង់នេះគឺ៖ អ្នករស់នៅជាមួយមេរោគអេដស៍ដែលមានអាយុលើសពី១៩ឆ្នាំ ដែលជាស្ត្រីរស់នៅជាមួយមេរោគអេដស៍ អាយុលើសពី១៩ឆ្នាំ ដែលមានផ្ទៃពោះ ឬដែលសម្រាលកូនរួចក្នុងអំឡុង៦ខែ។

ឈ្មោះស្ថាប័ន _______________________________ ថ្ងៃណាត់ជួបលើកក្រោយ ___/____/____

ឈ្មោះអ្នកផ្តល់ប្រឹក្សា __________________________

ទម្រង់តាមដានសម្រាប់អ្នកផ្តល់ប្រឹក្សាដល់
កុមារ និងក្មេងជំទង់ អាយុពី០-១៩ឆ្នាំ

ព័ត៌មានទូទៅ

១. ថ្ងៃពិនិត្យ ___/___/___

២. ក. ឈ្មោះកុមារ _______________________________
ខ. ភេទកុមារ (គូស√) ស្រី ប្រុស គ. អាយុ _____ ឆ្នាំ

៣. អាណាព្យាបាល/ត្រូវជា៖

៤. អាស័យដ្ឋាន៖

៥. ក. ស្ថានភាពមេរោគអេដស៍របស់កុមារ៖
វិជ្ជមាន អវិជ្ជមាន ប្រឈមនឹងមេរោគអេដស៍ មិនដឹង មិនបង្ហាញ/រក្សាសម្ងាត់

ខ. ថ្ងៃពិនិត្យសុខភាពចុងក្រោយបំផុត ____/____/____

ជំហានទី ១ និង២៖ វាយតម្លៃ និងវិភាគ

ការវាយតម្លៃសុខភាព និងរូបរាងកាយ

៦. បញ្ហាដែលអាណាព្យាបាលកុមារបានប្រាប់៖

៧. ក. កំពុងប្រើថ្នាំ ARV?
បាទ/ចាស ទេ

ខ. កំពុងប្រើថ្នាំ OI?
បាទ/ចាស ទេ

គ. បានលេបថ្នាំ ARV ទៀងទាត់តាំងពីថ្ងៃពិនិត្យចុងក្រោយ ឬទេ?
បាទ/ចាស ទេ

៨. ក. បើកុមារអាយុពី ០–៦ខែ តើមានហើមឬទេ?

មាន គ្មាន

ខ. បើកុមារអាយុពី ៦–៥៩ខែ
រង្វាស់ជុំវិញពាក់កណ្តាលដើមដៃ(MUAC) របស់កុមារ៖ ______ ស.ម

គ. បើកុមារអាយុពី ៥–១៩ឆ្នាំ

ទម្ងន់នកុមារបច្ចុប្បន្ន ________ គ.ក្រ

កម្ពស់កុមារ ________ ម

BMI តាមអាយុ = ___________

ទម្ងន់លើកមុន ____គ.ក ថ្ងៃថ្លឹង___/___/___
ធៀបនឹងលើកមុន ទម្ងន់បច្ចុប្បន្នគឺ៖
ដូចគ្នា កើនឡើង ថយចុះ

៩. ស្ថានភាពអាហារូបត្ថម្ភ

ការវាយតម្លៃរាងកាយ (០–៦ខែ)

MUAC (6–59ខែ)

BMI តាមអាយុ (៥–១៩ឆ្នាំ)

ធម្មតា

គ្មានហើម

ធំជាង ១២.៥ ស.ម

ធំជាង ឬស្មើ -២ SD

កង្វះអាហារូបត្ថម្ភមធ្យម

គ្មានហើម

ធំជាង ឬស្មើ ១១.៥ ដល់តិចជាង ឬស្មើ ១២.៥ ស.ម

ចន្លោះ -៣ SD ទៅ -២ SD

កង្វះអាហារូបត្ថម្ភធ្ងន់ធ្ងរ

ហើមទ្រុតជើងសងខាង (ត្រូវបញ្ជូនទៅមណ្ឌលសុខភាព)

ហើមទ្រុតជើងសងខាង ឬមានMUAC ឬតិចជាង១១.៥ ស.ម

តិចជាង ឬស្មើ -៣ SD

ការបរិភោគអាហារ

១០. ជាធម្មតា តើកុមារបរិភោគអ្វីខ្លះជារៀងរាល់ថ្ងៃ? (គូស √ ក្នុងប្រអប់ខាងក្រោម)

កុមារអាយុពី ០–៦ខែ

បំបៅដោះសុទ្ឋ? បាទ/ចាស ទេ

បំបៅទឹកដោះគោជំនួស បាទ/ចាស ទេ

បើកុមារបៅទឹកដោះម្សៅ តើបានលាយផ្សំតាមរូបមន្តត្រឹមត្រូវទេ? បាទ/ចាស ទេ

មានអនាម័យដែរឬទេ? បាទ/ចាស ទេ

កុមារអាយុពី ៦–៥៩ខែ ឬកុមារ និងក្មេងជំទង់អាយុ៥–១៩ឆ្នាំ

ពេលព្រឹក

ថ្ងៃត្រង់

ពេលល្ងាច

សម្រន់/ភេសជ្ជៈ

បាយ/គុយទាវ/ដំទ្បូង /នំប័ុង/ពោត/ត្រាវ/ប្រេង/ស្ករ

បន្លែ/ផ្លែឈើ

ត្រី/សាច់មាន់/សាច់ផ្សេងៗ/ស៊ុត/តៅហ៊ូ/ សណ្តែកសៀង/សណ្តែកដី/ទឹកដោះគោ

ផ្សេងៗ _____________________________

បរិភោគអាហារពេល ក្នុង១ថ្ងៃប៉ុន្មានពេល? ០-១

បរិភោគអាហារសម្រន់ ក្នុង១ថ្ងៃប៉ុន្មានដង? ០-១ ៣ ឬលើសពីនេះ

សារធាតុរាវ (ក្រៅពីទឹក) ដែលបរិភោគ ក្នុង១ថ្ងៃ(លីត្រ)៖ ០-១ ឬលើសពីនេះ

បរិមាណទឹកបរិភោគ ក្នុង១ថ្ងៃ ______កែវ

ទឹកដោះគោ ឬសារធាតុបំប៉ន ក្នុង១ថ្ងៃ ______កែវ (កុមារអាយុពី៦–៥៩ខែ)

តើមានអាហារទាំងបីក្រុម (អាហារថាមពល ការពារនិង សាងសង់) នៅក្នុងអាហារពេលនិមួយៗដែរឬទេ? មាន គ្មាន

បរិភោគអាហារដែលសំបូរជាតិដែក ដូចជា សាច់ក្រហម សាច់មាន់ សាច់ត្រី ស៊ុត សណ្តែក បន្លែដែលមានស្លឹកបៃតងដែរឬទេ? មាន គ្មាន

១១. របបអាហារ៖

របបអាហារ កុមារអាយុ០–៦ខែ៖

ខ្វះខាត៖ មិនបានបំបៅដោះសុទ្ធ ឬបំបៅជំនួសដែលគ្មានសុវត្ថិភាព

ល្អ៖ បំបៅដោះសុទ្ធ ឬបំបៅជំនួសមានសុវត្ថិភាព

របបអាហារ កុមារអាយុពី ៦-៥៩ ខែ

ខ្វះខាត៖ អាហារ ឬអាហារសម្រន់តិចជាង ២ដងក្នុងមួយថៃ្ង អាហារ១ក្រុម/ថ្ងៃ
ទឹកដោះគោ០-១កែវ/ថ្ងៃ (សម្រាប់កុមារអាយុពី ៦-២៤ ខែ និងគ្មានការបំបៅដោះ)

មធ្យម៖ អាហារ ២ពេល និងអាហារសម្រន់ ១-២ដង អាហារ១-២ក្រុម/ថ្ងៃ
ទឹកដោះគោ ១-២កែវ/ថ្ងៃ (សម្រាប់កុមារអាយុពី ៦-២៤ ខែ និងគ្មានការបំបៅដោះ)

ល្អ៖ យ៉ាងតិចអាហារ ៣ពេល និងអាហារសម្រន់ ១-២ ដង អាហារយ៉ាងតិច៣ក្រុម/ថ្ងៃ
ទឹកដោះគោ យ៉ាងតិច២កែវ/ថ្ងៃ (សម្រាប់កុមារអាយុពី ៦-២៤ ខែ និងគ្មានការបំបៅដោះ)

របបអាហារ កុមារអាយុ ៥-១៩ឆ្នាំ

បរិមាណអាហារ អាហារសម្រន់ និងសារធាតុរាវ

គុណភាពអាហារ និងអាហារសម្រន់

ខ្ចះខាត៖ អាហារ០–១ពេល គ្មានអាហារសម្រន់ សារធាតុរាវតិចជាង១លីត្រ

បរិភោគអាហារ១-២ក្រុម ក្នុង១ថ្ងៃ

មធ្យម៖ អាហារ២ពេល អាហារសម្រន់១ដង និង សារធាតុរាវ ១លីត្រ

បរិភោគអាហារ ៣ក្រុម ក្នុង១ថ្ងៃ

ល្អ៖ យ៉ាងតិច អាហារ៣ពេល អាហារសម្រន់២ដង និងសារធាតុរាវ ២លីត្រ

បរិភោគចម្រុះមុខម្ហូប ពីអាហារ៣ក្រុម រាល់ពេល

ជំហានទី ៣ និង៤៖ ស្នើយោបល់ និងចរចារ

១២. ដំបូន្មានគន្លឹះដែលអ្នកផ្តល់ប្រឹក្សាផ្តល់ឱ្យ៖

បញ្ជូនទៅមន្ទីរពេទ្យ

ចាប់ផ្តើមផ្តល់ចំណីអាហារដល់កុមារអាយុ៦–២៤ខែ

ឱ្យអាហារដល់កុមារគ្រប់អាយុចូលរៀន និងយុវវ័យ

លើកកំពស់ការលូតលាស់របស់កុមារដែលរស់នៅជាមួយមេរោគអេដស៍

អាហារូបត្ថម្ភដល់ស្ត្រីមានផ្ទៃពោះ និងស្ត្រីបំបៅដោះដែលរស់នៅជាមួយមេរោគអេដស៍

ដំបូន្មានអំពីការបំបៅដោះ

ដំបូន្មានអំពីការបំបៅទឹកដោះគោ

ភាពស្លេកស្លាំង

ការលាងសម្អាតដៃ

សុវត្ថិភាពចំណីអាហារ

អនាម័យមាត់ឆ្មេញ

សញ្ញាគ្រោះថ្នាក់នៃការស្រកទម្ងន់

បង្កើនភាពឃ្លានជាមួយអាហារងាយទទួលទាន និងមានរស់ជាតិ

គ្រប់គ្រងពេលមានជំងឺរាក

គ្រប់គ្រងពេលមានក្អួតចង្អោរ

គ្រប់គ្រងពេលមានជំងឺផ្សិតក្នុងមាត់

គ្រប់គ្រងពេលមានគ្រុនក្តៅ

ជំហានទី៥៖ តាមដាន

១៣. ត្រួតពិនិត្យ និងតាមដានជាបន្តបន្ទាប់៖ ១ខែម្តង ៣ខែម្តង ៦ខែម្តង ផ្សេងៗ សូមបញ្ជាក់ _______

កំណត់សម្គាល់ប្រើប្រាស់ទម្រង់តាមដាន

អ្នកប្រើប្រាស់សំខាន់ៗមាន៖ បុគ្គលិកថែទាំតាមផ្ទះ និងសមាជិកក្រុមជួយខ្លួនឯង។ ចំណែកអ្នកដទៃទៀត(ដែលទទួលបានការបណ្តុះបណ្តាល) ដែលអាចប្រើប្រាស់ទម្រង់នេះ មានដូចជា៖ អ្នកប្រឹក្សាយោបល់ បុគ្គលិកសហគមន៍ដែលធ្វើកាជាមួយអ្នករស់នៅជាមួយមេរោគអេដស៍ និងអ្នកគ្រប់គ្រងសំណុំឯកសារ។

គោលដៅសំខាន់ៗដែលត្រូវប្រើទម្រង់នេះ៖ កុមារ និងក្មេងវ័យជំទង់ដែលរស់នៅជាមួយមេរោគអេដស៍ ដែលមានអាយុក្រោម១៩ឆ្នាំ និងកុមារដែលនៅក្នុងគ្រួសារដែលរងផលប៉ះពាល់ដោយសារមេរោគអេដស៍។

១៤. ការសម្តែងតួ និងបញ្ជីសំណួរសម្រាប់អ្នកអង្កេត(មេរៀនទី៥)

ការសម្តែងតួ

អ្នកគឺជាស្ត្រីមានអាយុ៣០ឆ្នាំ (មិនមានផ្ទៃពោះ) និងមិនសូវចេះអក្សរ។ អ្នកបានវិនិច្ឆ័យរោគដោយមានមេរោគអេដស៍កាលពី៧ឆ្នាំកន្លងទៅ។ អ្នកបានប្រើប្រាស់ឱសថប្រឆាំងមេរោគអេដស៍រយៈពេល ៣ខែ។ ថ្ងៃនេះអ្នកទៅពិនិត្យមើលជំងឺឱកាសនិយម និងប្រើប្រាស់ឱសថប្រឆាំងមេរោគអេដស៍ពីព្រោះអ្នកបានបាត់បង់ចំណង់បរិភោគ ចង្អោរ និងពិបាកបរិភោគដោយសារឈឺមាត់។ ក្នុងអំឡុងពេលការទៅគ្លីនិចលើកចុងក្រោយ លោកគ្រូពេទ្យបានប្រាប់អ្នកថា អ្នកត្រូវបរិភោគគ្រប់គ្រាន់ដើម្បីទទួលអត្ថប្រយោជន៍ពីការប្រើប្រាស់ឱសថប្រឆាំងមេរោគអេដស៍។

អ្នករស់នៅជាមួយស្វាមី និងគ្រួសាររបស់អ្នកនៅតំបន់ដាច់ស្រយាល។ អ្នកមានកូនស្រីមួយ។ នៅក្នុងសួនច្បាររបស់អ្នកអ្នកមានដាំចេកត្រកួនល្ពៅ និងប៉េងប៉ោះ និងចិញ្ចឹមាន់បីក្បាល។ អ្នកមិនដឹងថាតើអ្នកបានស្រកទម្ងន់ប៉ុន្តែ អ្នកមានអារម្មណ៍ថាអ្នកខ្សោយទៅៗហើយអ្នកដទៃប្រាប់អ្នកថាអ្នកហាក់ដូចជាស្គម និងមានជំងឺ។ អ្នកបានថ្លឹងទម្ងន់ដោយបុគ្គលិកសុខភាព និងទម្ងន់របស់អ្នកគឺ៤៤គីឡូក្រាម និងកម្ពស់១៥៥ សង់ទីម៉ែត្រ។

ប្រភេទអាហាររបស់អ្នកបរិភោគកាលពី ២សប្តាហ៍មុនមាន៖

  • អាហាពេលព្រឹក៖ បបរ/ បបរស (កន្លះចានសម្លរ) តែ
  • អាហារថ្ងៃត្រង់៖ បាយជាមួយត្រី និងបន្លែ ម្ទេសកាហ្វេពណ៌ខ្មៅ
  • អាហារពេលល្ងាច៖ មិនបរិភោគមានអារម្មណ៍ចង់ក្អួត
  • អាហារសម្រន់៖ បរិភោគចេក យូរៗម្តង

បញ្ជីសំណួរសម្រាប់អ្នកអង្កេត

អំពីបុគ្គលិកសុខាភិបាល/អ្នកធ្វើការសហគមន៍

តើបុគ្គលិកសុខាភិបាល/អ្នកធ្វើការសហគមន៍បានលើកឡើងនូវប្រធានបទខាងក្រោមនេះទេ?
សូមគូស (√)

ជំហានទី១– វាយតម្លៃ៖ បានធ្វើការវាយតម្លៃសុខភាព និងអាហារូបត្ថម្ភ

ជំហានទី២– វិភាគ៖ រកឃើញបញ្ហា

ជំហានទី៣– ស្នើយោបល់៖ ផ្តល់ជម្រើស ឬដំណោះស្រាយឱ្យអតិថិជន

ជំហានទី៤– ចរចារ៖ ពិភាក្សាគ្នារកដំណោះស្រាយសម្រាប់កត្តារារាំងចំពោះការអនុវត្ត

ជំហានទី៥– តាមដាន៖ ធ្វើផែនការដើម្បីត្រួតពិនិត្យ និងតាមដានជាប្រចាំ ជាបន្តបន្ទាប់

តើមានការវាយតម្លៃអាហារូបត្ថម្ភអ្វីខ្លះ?

________________________________________________________________________________________________________
________________________________________________________________________________________________________
________________________________________________________________________________________________________

ការប្រឹក្សាអាហារូបត្ថម្ភធ្វើឡើងដោយផ្អែកលើការវាយតម្លៃសុខភាព និងអាហារូបត្ថម្ភ

លើកឡើងអំពីទម្លាប់នៃការបរិភោគ

លើកឡើងអំពីស្ថានភាពរបស់អតិថិជន

ជម្រុញឱ្យមានអាហារូបត្ថម្ភល្អៗ

ផ្តល់ប្រឹក្សាដោយគ្មានការវិនិច្ឆ័យ

តើមានការផ្តល់ប្រឹក្សាអាហារូបត្ថម្ភអ្វីខ្លះ?

________________________________________________________________________________________________________
________________________________________________________________________________________________________
________________________________________________________________________________________________________

បានប្រើប្រាស់ត្រឹមត្រូវនូវប័ណ្ណប្រឹក្សាអំពីការរស់នៅដោយវិជ្ជមាន (សូមគូស √)

សូមបញ្ជាក់នូវប័ណ្ណដែលបានប្រើ៖

________________________________________________________________________________________________________
________________________________________________________________________________________________________

អំពីអតិថិជន

តើអតិថិជនបានយល់ពីចំនុចទាំងនេះឬទេ? សូមគូស (√)

ការបរិភោគប្រកបដោយសុខភាពល្អ

ការគ្រប់គ្រងរោគសញ្ញា

យោបល់ផ្សេងៗ

________________________________________________________________________________________________________
________________________________________________________________________________________________________
________________________________________________________________________________________________________

១៥. ការណែនាំសម្រាប់ការប្រើប័ណ្ណរស់នៅប្រកបដោយសុខភាពល្អ

គោលដៅសម្រាប់ប្រឹក្សា

បណ្ណ័សម្រាប់ស្ថានភាពទូទៅ (ការថែទាំសុខភាព)

លេខប័ណ្ណ

ប័ណ្ណសម្រាប់ស្ថានភាពជាក់លាក់ (ការគ្រប់គ្រងរោគសញ្ញា)

លេខប័ណ្ណ

មនុស្សពេញវ័យដែលរស់នៅជាមួយ មេរោគអេដស៍ (បុរស និងស្ត្រីដែលគ្មានផ្ទៃពោះ)

ការលាងសម្អាតដៃ

ស្វែងរកការថែទាំភ្លាមៗនៅពេលមានការបង្ករោគ

សុវត្ថិភាពចំណីអាហារ

គ្រប់គ្រងផលប៉ះពាល់នៃថ្នាំពន្យារជីវិត

១០

អនាម័យមាត់ធ្មេញ

សញ្ញាគ្រោះថ្នាក់នៃការបាត់បង់ទម្ងន់

១១

ការត្រៀមទុកដាក់ស្បៀងជាមុន

បង្កើនភាពឃ្លានជាមួយអាហារងាយបរិភោគនិងមានរសជាតិ

១៤

ការធ្វើលំហាត់ប្រាណ

របៀបគ្រប់គ្រងពេលមានជំងឺរាក

១៥

កម្រិតជាតិស្រា និងចៀសវាងជក់បារី

របៀបគ្រប់គ្រងពេលមានក្អួតចង្អោរ

១៦

ការតាមដានសុខភាពនិងទម្ងន់រាល់ខែ

របៀបគ្រប់គ្រងពេលមានផ្សិតក្នុងមាត់

១៧

ប្រើប្រាស់ថ្នាំតាមការណែនាំ

របៀបគ្រប់គ្រងពេលមានគ្រុនក្តៅ

១៨

ញុាំទឹក ឬវត្ថុរាវឱ្យបានច្រើន

១២

ភាពស្លេកស្លាំង

១៩

បរិភោគអាហារ៣ពេល និងអាហារសម្រន់២ដងរាល់ថ្ងៃ

១៣

ការបរិភោគគ្រប់គ្រាន់

២០

ស្ត្រីមានផ្ទៃពោះរស់នៅជាមួយមេរោគអេដស៍

ការលាងសម្អាតដៃ

ស្វែងរកការថែទាំភ្លាមៗនៅពេលមានការបង្ករោគ

សុវត្ថិភាពចំណីអាហារ

គ្រប់គ្រងផលប៉ះពាល់នៃថ្នាំពន្យារជីវិត

១០

អនាម័យមាត់ធ្មេញ

សញ្ញាគ្រោះថ្នាក់នៃការបាត់បង់ទម្ងន់

១១

ការត្រៀមទុកដាក់ស្បៀងជាមុន

បង្កើនភាពឃ្លានជាមួយអាហារងាយបរិភោគនិងមានរសជាតិ

១៤

ការធ្វើលំហាត់ប្រាណ

របៀបគ្រប់គ្រងពេលមានជំងឺរាក

១៥

កម្រិតជាតិស្រា និងចៀសវាងជក់ថ្នាំ/បារី

របៀបគ្រប់គ្រងពេលមានក្អួតចង្អោរ

១៦

ការតាមដានសុខភាពនិងទម្ងន់រាល់ខែ

របៀបគ្រប់គ្រងពេលមានផ្សិតក្នុងមាត់

១៧

ប្រើប្រាស់ថ្នាំតាមការណែនាំ

របៀបគ្រប់គ្រងពេលមានគ្រុនក្តៅ

១៨

ញុាំទឹក ឬវត្ថុរាវឱ្យបានច្រើន

១២

ភាពស្លេកស្លាំង

១៩

ការបរិភោគត្រឹមត្រូវពេលមានផ្ធៃពោះ និងការបំបៅដោះ

២១

ម្តាយដែលមានផ្ទុក
មេរោគអេដស៍ ដែលបំបៅដោះកូនសុទ្ធក្នុង៦ខែដំបូង

ការលាងសម្អាតដៃ

ស្វែងរកការថែទាំភ្លាមៗនៅពេលមានការបង្ករោគ

សុវត្ថិភាពចំណីអាហារ

គ្រប់គ្រងផលប៉ះពាល់នៃថ្នាំពន្យារជីវិត

១០

អនាម័យមាត់ធ្មេញ

សញ្ញាគ្រោះថ្នាក់នៃការបាត់បង់ទម្ងន់

១១

ការត្រៀមទុកដាក់ស្បៀងជាមុន

បង្កើនភាពឃ្លានជាមួយអាហារងាយបរិភោគនិងមានរសជាតិ

១៤

ការធ្វើលំហាត់ប្រាណ

របៀបគ្រប់គ្រងពេលមានជំងឺរាក

១៥

កម្រិតជាតិស្រា និងចៀសវាងជក់បារី

របៀបគ្រប់គ្រងពេលមានក្អួតចង្អោរ

១៦

ការតាមដានសុខភាពនិងទម្ងន់រាល់ខែ

របៀបគ្រប់គ្រងពេលមានផ្សិតក្នុងមាត់

១៧

ប្រើប្រាស់ថ្នាំតាមការណែនាំ

របៀបគ្រប់គ្រងពេលមានគ្រុនក្តៅ

១៨

ញុាំទឹក ឬវត្ថុរាវឱ្យបានច្រើន

១២

ភាពស្លេកស្លាំង

១៩

បរិភោគឱ្យបានគ្រប់គ្រាន់នៅពេលមានផ្ទៃពោះ ឬបំបៅដោះកូន

២១

គន្លឹះសំខាន់សម្រាប់ការបំបៅដោះកូន

២៥

សម្រាប់ម្តាយ ឳពុក ជីដូនជីតា អាណាព្យាបាលដែលមាន៖

កុមារអាយុ០-៦ខែ ដែលរស់នៅជាមួយមេរោគអេដស៍ និងបៅទឹកដោះម្តាយមួយមុខគត់

ការលាងសម្អាតដៃ

ស្វែងរកការថែទាំភ្លាមៗនៅពេលមានការបង្ករោគ

ប្រើប្រាស់ថ្នាំតាមការណែនាំ

សញ្ញាគ្រោះថ្នាក់នៃការបាត់បង់ទម្ងន់

១១

គន្លឹះសំខាន់សម្រាប់ការបំបៅដោះកូន

២៥

របៀបគ្រប់គ្រងពេលមានជំងឺរាក

១៥

របៀបគ្រប់គ្រងពេលមានក្អួតចង្អោរ

១៦

របៀបគ្រប់គ្រងពេលមានផ្សិតក្នុងមាត់

១៧

របៀបគ្រប់គ្រងពេលមានគ្រុនក្តៅ

១៨

កុមារអាយុ៦-២៤ខែ ដែលរស់នៅជាមួយ
មេរោគអេដស៍

ការលាងសម្អាតដៃ

ស្វែងរកការថែទាំភ្លាមៗនៅពេលមានការបង្ករោគ

សុវត្ថិភាពចំណីអាហារ

សញ្ញាគ្រោះថ្នាក់នៃការបាត់បង់ទម្ងន់

១១

អនាម័យមាត់ធ្មេញ

របៀបគ្រប់គ្រងពេលមានជំងឺរាក

១៥

ប្រើប្រាស់ថ្នាំតាមការណែនាំ

របៀបគ្រប់គ្រងពេលមានក្អួតចង្អោរ

១៦

ចាប់ផ្តើមផ្តល់ចំណីអាហារដល់កុមារអាយុ៦–២៤ខែ

២២

របៀបគ្រប់គ្រងពេលមានផ្សិតក្នុងមាត់

១៧

ជម្រុញការលូតលាស់ល្អចំពោះកុមារដែលរស់នៅជាមួយមេរោគអេដស៍

២៤

របៀបគ្រប់គ្រងពេលមានគ្រុនក្តៅ

១៨

ភាពស្លេកស្លាំង

១៩

កុមារអាយុ២-៥ឆ្នាំ ដែលរស់នៅជាមួយមេរោគអេដស៍

ការលាងសម្អាតដៃ

ស្វែងរកការថែទាំភ្លាមៗនៅពេលមានការបង្ករោគ

សុវត្ថិភាពចំណីអាហារ

សញ្ញាគ្រោះថ្នាក់នៃការបាត់បង់ទម្ងន់

១១

អនាម័យមាត់ធ្មេញ

របៀបគ្រប់គ្រងពេលមានជំងឺរាក

១៥

ប្រើប្រាស់ថ្នាំតាមការណែនាំ

របៀបគ្រប់គ្រងពេលមានក្អួតចង្អោរ

១៦

ជម្រុញការលូតលាស់ល្អចំពោះកុមារដែលរស់នៅជាមួយមេរោគអេដស៍

២៤

របៀបគ្រប់គ្រងពេលមានផ្សិតក្នុងមាត់

១៧

របៀបគ្រប់គ្រងពេលមានគ្រុនក្តៅ

១៨

ភាពស្លេកស្លាំង

១៩

កុមារ និងក្មេងជំទង់អាយុ៥ឆ្នាំឡើងទៅដែលរស់នៅជាមួយមេរោគអេដស៍

ការលាងសម្អាតដៃ

ស្វែងរកការថែទាំភ្លាមៗនៅពេលមានការបង្ករោគ

សុវត្ថិភាពចំណីអាហារ

សញ្ញាគ្រោះថ្នាក់នៃការបាត់បង់ទម្ងន់

១១

អនាម័យមាត់ធ្មេញ

របៀបគ្រប់គ្រងពេលមានជំងឺរាក

១៥

ប្រើប្រាស់ថ្នាំតាមការណែនាំ

របៀបគ្រប់គ្រងពេលមានក្អួតចង្អោរ

១៦

ញុាំទឹក ឬវត្ថុរាវឱ្យបានច្រើន

១២

របៀបគ្រប់គ្រងពេលមានផ្សិតក្នុងមាត់

១៧

បរិភោគអាហារ៣ពេល និងអាហារសម្រន់២ដងរាល់ថ្ងៃ

១៣

របៀបគ្រប់គ្រងពេលមានគ្រុនក្តៅ

១៨

ការបរិភោគគ្រប់គ្រាន់

២០

ភាពស្លេកស្លាំង

១៩

ការផ្តល់អាហារឱ្យកុមារគ្រប់អាយុចូលរៀន និងវ័យជំទង់

២៣

ការណែនាំអំពីរបៀបប្រើប័ណ្ណរស់នៅប្រកបដោយសុខភាពល្អ

ប័ណ្ណទាំងនេះគឺសម្រាប់ប្រើដោយសមាជិកក្រុមថែទាំតាមផ្ទះ (HCBT) បុគ្គលិកសុខភាព អ្នកប្រឹក្សា សមាជិកក្រុមជួយខ្លួនឯង និងអ្នកដទៃទៀតដែលធ្វើការប្រឹក្សាជាមួយអ្នករស់នៅជាមួយមេរោគអេដស៍ពេញវ័យ ស្ត្រីមានផ្ទៃពោះ និងស្ត្រីបំបៅកូនដោយទឹកដោះ ដែលរស់នៅជាមួយមេរោគអេដស៍ ទារកដែលប្រឈម នឹងមេរោគអេដស៍ កុមាររស់នៅជាមួយមេរោគអេដស៍ និងកុមារកំព្រាងាយរងគ្រោះដោយសារមេរោគអេដស៍ និងជំងឺអេដស៍ (OVC) ។

អ្នកប្រឹក្សាដែលប្រើប័ណ្ណនេះគួរតែបានទទួលការបណ្តុះបណ្តាលពេញលេញអំពីរបៀបប្រើកញ្ចប់សម្ភារៈអាហារល្អ។ មាន“តារាងជ្រើសរើសប័ណ្ណ” ដែលផ្តល់ការណែនាំអំពីការប្រើប្រាស់ប័ណ្ណទៅតាមក្រុមគោលដៅ។ ប័ណ្ណទាំង២៦ត្រូវបានបែងចែកជា៖

  • ប័ណ្ណស្ថានភាពទូទៅ៖ វិធីសាស្ត្រជាក់ស្តែងដើម្បីលើកកម្ពស់សុខភាពអ្នករស់នៅជាមួយមេរោគអេដស៍
  • ប័ណ្ណស្ថានភាពជាក់លាក់៖ វិធីសាស្ត្រជាក់ស្តែងដើម្បីគ្រប់គ្រងរោគសញ្ញានៃមេរោគអេដស៍

ប័ណ្ណនេះមានលម្អរូបភាពបង្ហាញនៅផ្នែកម្ខាង និងម្ខាងទៀតមានសំណួរ និងចំណុចពិភាក្សាជាច្រើន។ ចំណុចពិភាក្សាទាំងនោះគឺជាការណែនាំដើម្បីជួយឱ្យអ្នកប្រឹក្សាបង្កើតការសន្ទនាជាមួយអ្នករស់នៅជាមួយមេរោគអេដស៍ ដើម្បីឆ្លើយតបនឹងស្ថានភាពរបស់គាត់ ក៏ដូចជាការអនុវត្តន៍ថ្មីៗរបស់គាត់។ រូបភាពលម្អនេះនឹងអាចធ្វើឱ្យអតិថិជន/អ្នកថែទាំ/សមាជិកគ្រួសារមើលឃើញនូវឥរិយាបថសំខាន់ៗទាំងឡាយ។

ការណែនាំពីការប្រឹក្សាទូទៅ

  • រៀបចំសម្ភារៈប្រឹក្សារបស់អ្នកនៅមុនពេលចាប់ផ្តើមធ្វើការប្រឹក្សា
  • រាក់ទាក់ទៅកាន់អតិថិជន (និង អ្នកថែទាំ/សមាជិកគ្រួសា) និងធ្វើឱ្យពួកគាត់មានទំនុកចិត្ត
  • ជ្រើសរើសប័ណ្ណរស់នៅប្រកបដោយសុខភាពល្អសមរម្យណាមួយ
  • សួរសំណួរ និងស្តាប់ (មនុស្សទុកចិត្តទៅលើអ្នកដែលចាប់អារម្មណ៍ពីជីវិតរបស់ពួកគាត់)
  • ផ្តលព័ត៌មានត្រឹមត្រូវ (សារគន្លឹះ)
  • ពិភាក្សានូវអ្វីដែលអាចធ្វើ។ ជួយអ្នករស់នៅជាមួយមេរោគអេដស៍ និងអ្នកថែទាំ/គ្រួសារ ឱ្យស្វែងរកស្ថាន ភាពពិត និងរៀបគម្រោងសម្រាប់វាទុកជាមុន
  • ផ្តោតលើការអនុវត្តនមួ៍យ ឬពីរដែលពួកគាត់យល់ព្រម និងអាចអនុវត្តបាននៅក្នុងស្ថានភាពប្រចាំថ្ងៃ
  • រក្សាកំណត់ត្រានៃប្រធានបទដែលអ្នកបានពិភាក្សា។ សរសេរនៅលើទម្រង់តាមដានអំពីប័ណ្ណដែលអ្នកប្រឹក្សា និងជ្រើសរើស សកម្មភាពស្នើសុំសំខាន់ៗ ដែលអតិថិជននឹងអនុវត្ត

ជំនាញស្តាប់ និងរៀនសូត្រ

  • ទំនាក់ទំនងដោយកាយវិការអាចជួយបាន
  • ទំនាក់ទំនងដោយការនិយាយដែលមានប្រសិទ្ធភាព
  • ការឆ្លើយតបនិងកាយវិការដែលបង្ហាញការចាប់អារម្មណ៍
  • បង្ហាញនូវការយល់ចិត្ត
  • ចៀសវាងពាក្យវិនិច្ឆ័យ

១៦. បញ្ជីពិនិត្យជំនាញនៃការប្រឹក្សាអាហារូបត្ថម្ភ (មេរៀនទី៦)

តើអ្នកប្រឹក្សាបាន

បាទ/ចាស

ទេ

រាក់ទាក់ទៅកាន់អតិថិជន (និងអ្នកថែទាំ) និងធ្វើឱ្យមានទំនុកចិត្តដែរទេ?

ប្រើពាក្យពេចន៍សមស្របទៅតាមចំណេះដឹងវប្បធម៌ តម្លៃ និងជំនឿរបស់អតិថិជនដែរទេ?

ស្តាប់នូវអ្វីដែលអតិថិជន (អ្នកថែទាំ)លើកឡើងដែរទេ?

កំណត់ចំណុចលំបាកសំខាន់ៗ ប្រសិនបើមាន និងធ្វើការជ្រើសរើសជាមួយ អតិថិជន (អ្នកថែទាំ) នូវចំណុចសំខាន់មួយមកពិភាក្សាដែរទេ?

ពិភាក្សាជម្រើសដែរទេ?

ណែនាំ និងចរចាពីសកម្មភាពដែលអាចធ្វើបានជួយអតិថិជន (អ្នកថែទាំ) ជ្រើសនូវជម្រើសដ៏ល្អបំផុតដើម្បីអនុវត្ត ដោយផ្អែកលើបរិបទ និងធនធានរបស់ពួកគាត់ដែរទេ?

ជួយឱ្យអតិថិជន(ឬអ្នកថែទាំ) យល់ព្រមសាកល្បងជម្រើសមួយ ឬពីរដែរទេ?

ឱ្យអតិថិជន(អ្នកថែទាំ)ធ្វើឡើងវិញនូវសកម្មភាពដែលអាចធ្វើបានដែលគាត់បានយល់ព្រមដែរទេ?

ផ្តល់ឱកាសឱ្យអតិថិជន(អ្នកថែទាំ)សួរសំណួរដែរទេ?

ឆ្លើយសំណួររបស់អតិថិជន(អ្នកថែទាំ)ដែរទេ?

ធ្វើការណាត់ជួបដើម្បីជួបប្រឹក្សា និងតាមដានជាបន្តដែរទេ?

១៧. ការណែនាំអំពី ការអនុវត្តន៍ផ្ទាល់នៅមូលដ្ឋាន

នៅថ្ងៃទីប្រាំនៃវគ្គបណ្តុះបណ្តាល សិក្ខាកាមគួរមានឱកាសអនុវត្តន៍នូវជំនាញដែលពួកគាត់បានរៀន។ អ្នកសម្របសម្រួលគួររៀបចំឱ្យមានការជួបប្រឹក្សានៅមូលដ្ឋាន ដើម្បីឱ្យសិក្ខាកាមបានហ្វឹកហាត់ផ្តល់ប្រឹក្សាពេញលេញជាមួយអ្នករស់នៅជាមួយមេរោគអេដស៍ យ៉ាងតិចម្នាក់ (ឬពីរនាក់ប្រសិនបើអាច)។ បើសិក្ខាកាមនឹងត្រូវធ្វើការជាមួយស្ត្រីមានផ្ទៃពោះ ឬស្ត្រីកំពុងបំបៅដោះកូន ឬកុមារ សូមធ្វើយ៉ាងណាឱ្យមានក្រុមគោលដៅនេះ១-២នាក់។ ការប្រឹក្សាជាមួយគ្រួសារនឹងមានប្រយោជន៍ច្រើនក្នុងការរៀនសូត្រសម្រាប់សិក្ខាកាម។

ការពិចារណាទូទៅ៖

  1. គ្រប់ពេលធ្វើការជាមួយអ្នករស់នៅជាមួយមេរោគអេដស៍ (រួមទាំងការចុះអនុវត្តមេរៀនផង) ចាំបាច់ត្រូវតែការពារ និងគោរពភាពឯកជនរបស់ពួកគេ។ យើងហៅកញ្ចប់សម្ភារៈនេះថា “កញ្ចប់សម្ភារៈអាហារល្អ” និងមិនហៅថា “កញ្ចប់សម្ភារៈអាហារល្អសម្រាប់អ្នករស់នៅជាមួយមេរោគអេដស៍”ទេ។ ពីព្រោះ អ្នកជិតខាង ឬអ្នកភូមិអាចនឹងចង់មើលសម្ភារៈ ឬស្តាប់លឺអំពីការប្រឹក្សា។ យើងចង់ឱ្យពួកគេដឹងត្រឹមតែថា វាជាការប្រឹក្សាអំពីអាហារល្អៗ និងការរស់នៅដោយសុខភាពល្អប៉ុណ្ណោះ។ លើកទឹកចិត្តឱ្យអ្នកជិតខាងចេញពីកន្លែងប្រឹក្សា ទៅធ្វើការងាររបស់ពួកគេ ដើម្បីផ្តល់ភាពឯកជនដល់បុគ្គល/គ្រួសារដែលទទួលការប្រឹក្សា។
  2. អ្នកសម្របសម្រួលគួរតាមដានការអនុវត្តន៍របស់សិក្ខាកាមម្នាក់ៗ និងប្រើ “តារាងត្រួតពិនិត្យ”។ សូមប្រើ “តារាងត្រួតពិនិត្យ” មួយច្បាប់ សម្រាប់សិក្ខាកាមម្នាក់។
  3. អ្នកសម្របសម្រួលអាចផ្តល់មតិជាក់លាក់ដល់សិក្ខាកាមដែលកំពុងអនុវត្តការប្រឹក្សា បើចាំបាច់ ដើម្បីឱ្យមានដំណើរការទៅមុខតាមលំដាប់លំដោយ។ ប៉ុន្តែត្រូវទុកឱ្យសិក្ខាកាមជាអ្នកដឹកនាំការប្រឹក្សា ដោយមិនត្រូវលូកដៃចូល និងដឹកនាំការប្រឹក្សាដោយខ្លួនឯងឡើយ ពីព្រោះធ្វើដូច្នេះនឹងមិនផ្តល់ឱកាសឱ្យសិក្ខាកាមបានរៀនសូត្រទេ។ ចំពោះមតិកែលម្អទូទៅវិញ សូមទុកប្រាប់ដល់សិក្ខាកាមនៅពេលបញ្ចប់ការប្រឹក្សា។
  4. អ្នកសម្របសម្រួលគួររំលឹកឡើងវិញនូវតារាងត្រួតពិនិត្យជាមួយសិក្ខាកាមនៅមុនពេលរៀបចំការអនុវត្តនៅមូលដ្ឋាន។ ធ្វើែបបនេះ សិក្ខាកាមនឹងដឹងពីអ្វីដែលពួកគេគួរធ្វើ។
  5. បន្ទាប់ពីចប់ការប្រឹក្សា អ្នកសម្របសម្រួលគួរពិនិត្យតារាងត្រួតពិនិត្យជាមួយសិក្ខាកាម ដើម្បីឱ្យសិក្ខាកាមមើលឃើញអំពីចំនុចគួរកែលម្អរបស់គាត់។
  6. រៀបចំការអនុវត្តនៅពេលព្រឹក។ នៅពេលរសៀលថ្ងៃដដែល ពិភាក្សាជាមួយសិក្ខាកាមអំពីបទពិសោធន៍របស់ពួកគេ។ អ្នកអាចប្រើសំណួរខាងក្រោម៖
    • ពេលប្រើកញ្ចប់សម្ភារៈអាហារល្អពេលអនុវត្តជាក់ស្តែង តើមានភាពងាយស្រួល ឬលំបាក? ហេតុអ្វី?
    • ពេលបំពេញទម្រង់តាមដាននៅក្នុងពេលអនុវត្តជាក់ស្តែង តើមានភាពងាយស្រួល ឬលំបាក? ហេតុអ្វី?
    • តើមានចំនុចថ្មីណាមួយ ដែលអ្នកបានរៀននៅពេលអនុវត្តនៅមូលដ្ឋាន តែមិនបានរៀនក្នុងវគ្គឬទេ?
    • តើអ្នកគិតថា នឹងមានឧបសគ្គអ្វីក្នុងការប្រើកញ្ចប់សម្ភារៈអាហារល្អនៅថ្ងៃអនាគត? តើមាននរណាមានយោបល់អ្វីដើម្បីយកឈ្នះឧបសគ្គនេះទេ?
  7. បន្ទាប់ពីសាកសួររួច អ្នកសម្របសម្រួលគួររៀបចំ “ពិធីប្រគល់វិញ្ញាបនបត្រ” តូចមួយ និងផ្តល់វិញ្ញាបនបត្រជូនដល់គ្រប់សិក្ខាកាមទាំងអស់។ អបអរសាទរចំពោះចំណេះដឹង និងជំនាញថ្មីរបស់ពួកគាត់ និងជូនពរពួកគាត់ឱ្យមានសំណាងល្អ ក្នុងការបំពេញការងារនាថ្ងៃអនាគត។

បញ្ជីត្រួតពិនិត្យសម្រាប់ការវាយតម្លៃអាហារូបត្ថម្ភ និងការប្រឹក្សា

បញ្ជីត្រួតពិនិត្យខាងក្រោមនេះអាចត្រូវបានប្រើប្រាស់សម្រាប់លើកទឹកចិត្ត តាមដាន និងកែលម្អគុណភាពនៃការវាយតម្លៃអាហារូបត្ថម្ភ និងការប្រឹក្សា។ អ្នកគ្រប់គ្រងអាចប្រើប្រាស់បញ្ជីនេះសម្រាប់ផ្តល់មតិកែលម្អសម្រាប់អ្នកផ្តល់ប្រឹក្សា ឬអ្នកប្រឹក្សាក៏អាចប្រើប្រាស់សម្រាប់វាយតម្លៃខ្លួនឯង ឬវាយតម្លៃសហការីរបស់ខ្លួនទៅវិញទៅមក។

ឈ្មោះអ្នកប្រឹក្សា៖ _________________________ មុខនាទី៖ _________________________

ឈ្មោះអ្នកគ្រប់គ្រង/សហការី៖ _________________________

ទីកន្លែង៖ _________________________ កាលបរិច្ឆេទនៃការអង្កេត៖ ____________________

ប្រភេទអតិថិជន (សូមគូសនៅក្នុងប្រអប់សមស្រប)៖

មនុស្សពេញវ័យ

មានផ្ទៃពោះ

ស្រ្តីសម្រាលកូនរួចបានក្នុងអំឡុង៦ខែ៖ បំបៅដោះកូន មិនបំបៅដោះកូន

ស្រ្តីបំបៅដោះកូន សម្រាលកូនរួចបានលើសពី៦ខែ

ទារកអាយុ ០–៦ខែ

កុមារអាយុ ៦–៥៩ខែ

កុមារអាយុ ៥–១៩ឆ្នាំ

សូមគូសនៅក្នុងប្រអប់សមស្រប៖

មិនធ្វើ

ធ្វើមិនបានសម្រេច

សម្រេចបានខ្លះ

សម្រេចបានល្អ

មតិយោបល់

តើអ្នកប្រឹក្សា/ សហការីរបស់អ្នក/ អ្នក…

ការរៀបចំ និងការណែនាំ

បានរាក់ទាក់អ្នករស់នៅជាមួយមេរោគអេដស៍/កុមារ/កុមារកំព្រា និងងាយរងគ្រោះ និងក្រុមគ្រួសារពួកគេដែរទេ?

បានពន្យល់ពីគោលបំណងនៃការជួបប្រឹក្សានេះទៅអ្នកផ្ទុក មេរោគអេដស៍ និងគ្រួសារដែរទេ?

បានបំពេញព័ត៌មាននៅក្នុងប្រអប់បីដំបូងនៅទំព័រមុខនៃទម្រង់តាមដានបានទាំងអស់ និងត្រឹមត្រូវដែរឬទេ?

បានកំណត់សន្ទស្សន៍ម៉ាស់រាងកាយ និងការស្រកទម្ងន់នាពេលថ្មីៗនេះ(ប្រសិនបើមាន) បានត្រឹមត្រូវដែរឬទេ?

ការវាយតម្លៃ និងវិភាគ

ការវាយតម្លៃសុខភាព និងអាហារូបត្ថម្ភ

បានវាយតម្លៃសញ្ញានៃជំងឺ និងការឆ្លងរោគរបស់អតិថិជនត្រឹមត្រូវដែរទេ?

បានរកឃើញមានការថយទម្ងន់របស់អតិថិជនទេ? (បើមាន)

រង្វាស់រាងកាយ (សូមជ្រើសរើសសំណួរសមស្របទៅតាមប្រភេទអតិថិជន)

មនុស្សពេញវ័យ គ្មានផ្ទៃពោះ

បានថ្លឹងទម្ងន់ និងវាស់កម្ពស់ ត្រឹមត្រូវឬទេ?

បានគណនា BMI និងបកស្រាយត្រឹមត្រូវឬទេ?

ស្ត្រីមានផ្ទៃពោះ និងស្ត្រីសម្រាលកូនរួចក្នុងអំឡុង៦ខែ ឬកុមារអាយុ៦–៥៩ឆ្នាំ

បានវាស់វែង MUAC និងបកស្រាយបានត្រឹមត្រូវឬទេ?

កុមារ ឬក្មេងជំទង់អាយុ ៥–១៩ឆ្នាំ

បានថ្លឹងទម្ងន់ និងវាស់កម្ពស់ ត្រឹមត្រូវឬទេ?

ទារកអាយុ ០–៦ខែ

បានពិនិត្យមើលភាពហើម ត្រឹមត្រូវឬទេ?

បានវាតម្លៃ និងបែងចែកស្ថានភាពអាហារូបត្ថម្ភត្រឹមត្រូវឬទេ?

ការវាយតម្លៃលើការបរិភោគអាហារ

វាយតម្លៃ និងសនិ្នដ្ឋានត្រឹមត្រូវអំពី អាហារ អាហារសម្រន់ និងសារធាតុរាវដែលអតិថិជនបរិភោគប្រចាំថ្ងៃ?

វាយតម្លៃ និងសនិ្នដ្ឋានត្រឹមត្រូវអំពី កម្រិត/ចំនួនដងនៃការ បរិភោគអាហារ អាហារសម្រន់ និងសារធាតុរាវ?

ការផ្លាស់ប្តូរឥរិយាបថ និងការតាមដាន

ប្រើប្រាស់ភាសាកាយវិការបានល្អ?

ស្តាប់អតិថិជនដោយយកចិត្តទុកដាក់?

ស្វែងរកឃើញការលំបាកធំៗ (បើមាន) និងពិភាក្សាជាមួយអតិថិជនអំពីដំណោះស្រាយ?

ផ្តល់អនុសាសន៍ និងចរចារអំពីសកម្មភាពដែលអាចធ្វើបាន និងជួយអតិថិជនក្នុងការជ្រើសរើសជម្រើសប្រសើរបំផុត សមស្របទៅតាមបរិបទ និងធនធានរបស់ពួកគេ?

ផ្តល់ឱកាសឱ្យអតិថិជនសួរសំណួរ និងឆ្លើយតបដោយសមរម្យ?

បានកំណត់ពេលវេលាជួបតាមដានពេលក្រោយ?

ការប្រើប្រាស់សម្ភារៈជំនួយ

ប្រើប្រាស់ប័ណ្ណអាហារតូចត្រឹមត្រូវ ក្នុងការវាយតម្លៃឬទេ?

ប្រើប្រាស់ប័ណ្ណអាហារធំត្រឹមត្រូវ ក្នុងការវាយតម្លៃឬទេ?

ប្រើប្រាស់ប័ណ្ណអាហារតូចត្រឹមត្រូវ ក្នុងការចរចារ និងជ្រើសរើសសកម្មភាពដែលត្រូវផ្លាស់ប្តូរឬទេ?

ប្រើប្រាស់ប័ណ្ណអាហារធំត្រឹមត្រូវ ក្នុងការចរចារ និងជ្រើសរើសសកម្មភាពដែលត្រូវផ្លាស់ប្តូរឬទេ?

ប្រើប្រាស់ប័ណ្ណរស់នៅដោយវិជ្ជមានបានសមស្របនៅពេលផ្តល់ប្រឹក្សា ស្របទៅតាមស្ថានភាពរបស់អតិថិជន?

១៨. សំណួរសាកល្បង

សំណួរសាកល្បងសម្រាប់មេរៀនទី១

សំណួរទី១ ចូរជ្រើសរើសក្រុមគោលដៅត្រឹមត្រូវសម្រាប់ “កញ្ចប់សម្ភារៈអាហារល្អ”
(ចម្លើយត្រឹមត្រូវអាចមានលើសពីមួយ)

ក. បុគ្គលិកមណ្ឌលសុខភាពដែលផ្តល់ការអប់រំពីអាហារូបត្ថម្ភដល់អ្នករស់នៅជាមួយ មេរោគអេដស៍

ខ. អ្នករស់នៅជាមួយមេរោគអេដស៍ដែលជាមនុស្សពេញវ័យ និងក្រុមគ្រួសាររបស់ពួកគេ

គ. ស្ត្រីរកស៊ីផ្លូវភេទដែលមិនបានធ្វើតេស្តឈាមរកមេរោគអេដស៍

ឃ. កុមារដែលរស់នៅជាមួយមេរោគអេដស៍

ង. ស្ត្រីមានផ្ទៃពោះ និងស្ត្រីដែលកំពុងបំបៅដោះកូនដែលរស់នៅជាមួយមេរោគអេដស៍

សំណួរទី២ ចូរគូសរង្វង់ចំពោះសម្ភារៈដែលមាននៅក្នុង “កញ្ចប់សម្ភារៈអាហារល្អ”

ក. រូបភាពស្លាបព្រា

ខ. ប័ណ្ណផ្តល់ប្រឹក្សា“ការរស់នៅប្រកបដោយសុខភាពល្អ”

គ. “ប័ណ្ណអាហារតូចៗ” ដែលមានរូបភាពអាហារជាច្រើនប្រភេទ

ឃ. ទម្រង់តាមដានសម្រាប់“ការផ្តល់ប្រឹក្សាអំពីអាហារូបត្ថម្ភ”

ង. “ប័ណ្ណអាហារធំៗ”បង្ហាញពីរូបភាពចានសំប៉ែតដែលមានបាយ សម្ល និងបង្អែម ៘

ច. ជីវជាតិបន្ថែមសម្រាប់អ្នករស់នៅជាមួយមេរោគអេដស៍

សំណួរសាកល្បងសម្រាប់មេរៀនទី២

សំណួរទី១ តើអាហារទាំងបីក្រុមមានអ្វីខ្លះ?

សំណួរទី២ ចូរសរសេរក្រុមអាហារឱ្យបានត្រឹមត្រូវ នៅក្បែរអាហារនិមួយៗខាងក្រោម។

ក. បាយ ____________ ខ. ល្ពៅ ____________

គ. ត្រី ____________ ឃ. មី ____________

ង. ស្ករ ____________ ច. ស្លឹកបៃតង ____________

ឆ. ល្ហុង ____________ ជ. ស៊ុត ____________

ឈ. សណ្តែកដី ____________ ញ. ម្នាស់ ____________

ដ. សណ្តែកបាយ ____________

សំណួរទី៣ តើកាឡូរីគឺជាអ្វី? ចូរគូសរង្វង់ចម្លើយដែលត្រឹមត្រូវ។

ក. ជាគ្រឿងផ្សំដែលធ្វើឱ្យអាហារមានរសជាតិឆ្ងាញ់។

ខ. រង្វាស់នៃទម្ងន់រាងកាយរបស់មនុស្សម្នាក់ធៀបនឹងកម្ពស់របស់ពួកគេ។

គ. ឯកតារង្វាស់ថាមពលនៅក្នុងអាហារដែល យើងបរិភោគ។

សំណួរទី៤ តើឃ្លាខាងក្រោម ត្រូវ ឬខុស?

អ្នករស់នៅជាមួយមេរោគអេដស៍ត្រូវការថាមពលជារៀងរាល់ថ្ងៃ ច្រើនជាងអ្នកដែលមិនរស់នៅជាមួយមេរោគអេដស៍។

សំណួរទី៥ តើឃ្លាខាងក្រោម ត្រូវ ឬខុស?

អ្នករស់នៅជាមួយមេរោគអេដស៍ដែលឈឺមិនត្រូវការថាមពលច្រើនជាងពេលដែលពួកគេមិនឈឺនោះទេ។

សំណួរទី៦ តើនៅអាយុប៉ុន្មានដែលកុមារត្រូវចាប់ផ្តើមបរិភោគអាហារបន្ថែមបន្ថែមលើទឹកដោះ?

សំណួរទី៧ រវាងទឹកដោះ និងបបរស តើមួយណាជាអាហារដែលមានសារជាតិចិញ្ចឹមច្រើនជាង?

សំណួរទី៨ រាប់ឈ្មោះគ្រឿងផ្សំមួយមុខដែលអាចផ្សំធ្វើជា “បបរខាប់គ្រប់គ្រឿង”បាន?

សំណួរទី៩ តើស្ត្រីរស់នៅជាមួយមេរោគអេដស៍ដែលបំបៅកូនដោយទឹកដោះគួរទទួលទានអាហារប៉ុន្មានដងក្នុងមួយថ្ងៃ?

សំណួរទី១០ តើឃ្លាខាងក្រោម ត្រូវ ឬខុស?

កម្រិតប្រឈមនៃកង្វះអាហារូបត្ថម្ភរបស់ស្ត្រីវ័យជំទង់ដែលមានផ្ទៃពោះ មានកម្រិតខ្ពស់ជាងកម្រិតប្រឈមនៃកង្វះអាហារូបត្ថម្ភរបស់ស្ត្រីពេញវ័យដែលមានផ្ទៃពោះ។

សំណួរសាកល្បងសម្រាប់មេរៀនទី៣

សំណួរទី១ ហេតុអ្វីបានជាអ្នករស់នៅជាមួយមេរោគអេដស៍មានការពិបាកក្នុងការគេចចេញពីវដ្តនៃកង្វះអាហារូបត្ថម្ភ និងជំងឺផ្សេងៗ? បំពេញចន្លោះទំនេរដោយពាក្យត្រឹមត្រូវពីបញ្ជីខាងក្រោម៖

  • ការឆ្លងរោគ
  • មិនឃ្លាន
  • ការស្រកទម្ងន់ ឬការលូតលាស់ខ្សោយ

ការធ្លាក់ខ្លួនឈឺនឹងធ្វើឱ្យមនុស្សមានអារម្មណ៍…………………………………. ដែលជាហេតុធ្វើឱ្យពួកគេបរិភោគតិចជាងមុន និងនាំទៅរក………………………………………និងបញ្ហាកង្វះអាហារូបត្ថម្ភ។ អ្នកដែលមានបញ្ហាកង្វះអាហារូបត្ថម្ភ មានលទ្ធភាពកាន់តែតិចជាងមុនក្នុងការទប់ទល់នឹង…………………………………..ដូច្នេះពួកងាយធ្លាក់ខ្លួនឈឺ។

សំណួរទី២ ចូរគូសរង្វង់ជុំវិញអនុសាសន៍ដើម្បីបង្កើនទម្ងន់ទាំង៧សម្រាប់អ្នករស់នៅជាមួយមេរោគអេដស៍៖

ក. បង្កើនអាហារឱ្យបានច្រើនថែមទៀត

ខ. ចៀសវាងអាហារផ្សំគ្រឿង និងអាហារដែលហឹរ

គ. បរិភោគអាហារឱ្យបានច្រើនជាមុន នៅពេលអាហារម្តងៗដែលបានមកពីក្រុមអាហារទាំងបី

ឃ. គេងឱ្យបានច្រើនតាមចិត្តចង់នៅពេលដែលអ្នកចង់គេង

ង. បរិភោគអាហារសម្រន់ ឬបង្អែមនៅចន្លោះ ឬក្រោយអាហារពេល

ច. បន្ថែម (គ្រឿងផ្សំរសជាតិ)ដូចជា ខ្ទិះដូង សណ្តែកដី ប្រេងឆាសណ្តែក សៀងទៅលើអាហារ សម្លរបស់អ្នក និងធ្វើឱ្យសម្លរបស់អ្នកកាន់តែខាប់

ជ. ពិសារទឹកឱ្យបានច្រើនជាងមុន

ឈ. ព្យាបាលរោគ និងជំងឺផ្សេងៗជាបន្ទាន់ និងសមស្រប

ញ. ពិសារភេសជ្ជៈមានថាមពល

ត. បង្កើនការបំបៅដោះ (ទឹកដោះម្តាយ ឬទឹកដោះគោម្សៅ ដែលមានសុវត្ថិភាព និងសមស្រប) សម្រាប់ទារក និងកុមារតូចៗ។

សំណួរទី៣ តើឃ្លាខាងក្រោម ត្រូវ ឬខុស?

  1. អ្នករស់នៅជាមួយមេរោគអេដស៍អាចបរិភោគបន្លែស្រស់ និងជាញឹកញាប់មានប្រយោជន៍សម្រាប់ពួកគេដ រាបណាបន្លែនោះលាងបានស្អាត។
  2. អ្នករស់នៅជាមួយមេរោគអេដស៍មិនអាចបរិភោគអាហារសមុទ្របានទេទោះបីជាអាហារទាំងនោះត្រូវបានគេចម្អិនល្អហើយក៏ដោយ។
  3. អ្នករស់នៅជាមួយមេរោគអេដស៍ដែលមានជំងឺរាករូសធ្ងន់ធ្ងរគួរបរិភោគអាហា ខ្លាញ់ ឬអាហារចៀនជាបណ្តោះអាសន្នជំនួសរបបអាហារ ធម្មតារបស់ពួកគេ។
  4. អ្នករស់នៅជាមួយមេរោគអេដស៍មិនគួរបរិភោគអាហារមានរសជាតិជូរ ឬដែលផ្អាប់ទុកយូរនោះទេ។
  5. អ្នករស់នៅជាមួយមេរោគអេដស៍អាចបរិភោគម្ទេស ឬគ្រឿងផ្សំបាន ដរាបណាវាមិនធ្វើឱ្យក្រពះរបស់ពួកគេឈឺ។
  6. ប្រសិនបើអ្នករស់នៅជាមួយមេរោគអេដស៍មានដំបៅពួកគេមិនគួរបរិភោគសាច់មាន់ទេ។
  7. ប្រសិនបើអ្នករស់នៅជាមួយមេរោគអេដស៍មានជំងឺគ្រុនក្តៅគេមិនគួរបរិភោគអាហារដែលមានរសជាតិផ្អែមទេ។
  8. ស្ត្រីមានផ្ទៃពោះអាចបរិភោគអាហារតែមួយពេលក្នុងមួយថ្ងៃ។
  9. ស្ត្រីដែលទើបសម្រាលកូនរួចត្រូវការសម្រាក និងការបរិភោគអាហារឱ្យបានគ្រប់គ្រាន់ដើម្បីឆាប់ជាសះស្បើយ។
  10. ស្ត្រីបំបៅដោះកូនមិនគួរបរិភោគអាហារឆៅនោះទេ។
  11. កុមារមានជំងឺមិនគួរបរិភោគសម្លកកូរនោះទេ។

សំណួរសាកល្បងសម្រាប់មេរៀនទី៤

សំណួរទី១ ត្រូវ ឬខុស?

សន្ទស្សន៍ម៉ាស់រាងកាយគឺជាលេខផលធៀបនៃទម្ងន់នឹងកម្ពស់របស់មនុស្សម្នាក់។

សំណួរទី២ ប្រសិនបើមនុស្សម្នាក់មានកម្ពស់១.៥ម៉ែត្រ តើគាត់មានកម្ពស់ប៉ុន្មានសង់ទីម៉ែត្រ?

ក. ១៥០ សង់ទីម៉ែត្រ

ខ. ១៥០០ សង់ទីម៉ែត្រ

គ. ១៥ សង់ទីម៉ែត្រ

សំណួរទី៣ ត្រូវ ឬខុស?

នៅពេលយើងជ្រើសរើសទីកន្លែងមួយដើម្បីវាស់កម្ពស់គេត្រូវតែបិទខ្សែម៉ែត្រឱ្យជាប់ទៅនឹងជញ្ជាំងប៉ុន្តែជញ្ជាំងនោះមិនចាំបាច់រាបស្មើពេកនោះទេ។

សំណួរទី៤ ត្រូវ ឬខុស?

នៅពេលភ្ជាប់ខ្សែម៉ែត្រទៅនឹងជញ្ជាំង គេអាចទទួលយកបានប្រសិនបើគំនូសលេខសូន្យមិនទល់នឹងផ្ទៃកម្រាលដែលប្រសព្វនឹងជញ្ជាំងក៏ដោយ។

សំណួរទី៥ តើអ្នកត្រូវធ្វើអ្វីខ្លះក្នុងចំណោមសកម្មភាពខាងក្រោម មុនពេលថ្លឹងទម្ងន់របស់មនុស្សពេញវ័យ?

ក. រក្សាជញ្ជីងនៅកន្លែងដែលមានផ្ទៃរឹង និងមានពន្លឺគ្រប់គ្រាន់

ខ. កំណត់ទ្រនិចជញ្ជីងឱ្យនៅលេខសូន្យ

គ. ស្នើឱ្យអតិថិជនដោះសំលៀកបំពាក់ខាងក្រៅដែលមានទំងន់ធ្ងន់ចេញដូចជា អាវធំ អាវក្រៅ៘

ឃ. ទុកឱ្យអតិថិជនពាក់ស្បែកជើង

សំណួរទី៦ តើសន្ទស្សន៍ម៉ាស់រាងកាយរបស់មនុស្សម្នាក់ដែលមានកម្ពស់ ១៥៤សង់ទីម៉ែត្រ និងទម្ងន់ ៤៧គីឡូក្រាម គឺប៉ុន្មាន? បើគាត់ជាអ្នករស់នៅជាមួយមេរោគអេដស៍ តើគាត់មានទម្ងន់ស្រាល លើសទម្ងន់ ឬទម្ងន់ធម្មតា?

សំណួរសាកល្បងសម្រាប់មេរៀនទី៥

សំណួរទី១ តើនៅពេលណាអ្នកផ្តល់ប្រឹក្សាគួរចាប់ផ្តើមបំពេញព័ត៌មានក្នុងប្រអប់ខាងលើបង្អស់លើទំព័រខាងមុខនៃទម្រង់តាមដាន?

ក. នៅពេលដែលពួកគេមកដល់ផ្ទះអ្នករស់នៅជាមួយមេរោគអេដស៍

ខ. ក្រោយពីពួកគេបានបញ្ចប់ការជួបជាមួយអ្នករស់នៅជាមួយមេរោគអេដស៍

គ. មុនពេលទៅជួបអ្នករស់នៅជាមួយមេរោគអេដស៍

សំណួរទី២ តើពណ៌នៅខាងខ្នង និងបន្ទាត់ជុំវិញប័ណ្ណអាហារតូចនីមួយៗតំណាងឱ្យអ្វី? ចូរផ្គុំពណ៌នេះទៅនឹងអត្ថន័យរបស់វាដោយគូសបន្ទាត់ចេញពីពណ៌ទៅ ក្រុមអាហារដែលវាតំណាងឱ្យ៖

ក្រហម ក្រុមថាមពល

ស ក្រុមអាហារស្ថាបនារាងកាយ

លឿង អាហារដែលជា “គ្រឿងផ្សំដែលជួយបង្កើនថាមពល”

បៃតង ក្រុមការពាររាងកាយ

ស្វាយ

សំណួរទី៣ ចូរគូសរង្វង់ជុំវិញលេខនៃការកែលម្អចំនួន៧ ដែលអាចត្រូវចរចាជាមួយនឹងអតិថិជន៖

១. បរិភោគអាហារឱ្យបានច្រើន (បាយ និងសម្លខាប់)។

២. បរិភោគអាហារឱ្យបានច្រើនពេលក្នុងមួយថ្ងៃៗ (យ៉ាងតិច ៣ពេល/ថ្ងៃ)។

៣. ផឹកកាហ្វេ ៣ដងក្នុងមួយថ្ងៃ។

៤. បរិភោគអាហារសម្រន់/ បង្អែមឱ្យបានច្រើនដងក្នុងមួយថ្ងៃៗ (យ៉ាងតិច២ដង/ថ្ងៃ)។

៥. បរិភោគតែក្រុមអាហារពណ៌ស (ថាមពល) តែមួយមុខគត់ក្នុងពេលថ្ងៃ។

៦. បរិភោគទឹកឱ្យបាន ២លីត្រ (៤ ទៅ ៦កែវ) ក្នុងមួយថ្ងៃ។

៧. ញុាំគ្រឿងស្រវឹងរៀងរាល់ពេលមានពិធី និងពេលជប់លៀង។

៨. បរិភោគអាហារគ្រប់ក្រុម/គ្រប់ពណ៌ទាំងអស់រៀងរាល់ថ្ងៃ។

៩. បន្ថែម “គ្រឿងផ្សំដែលជួយបង្កើនថាមពល” ទៅក្នុងអាហារ ឬមុខម្ហូប។

១០. មិនបាច់បរិភោគអាហារទេ ពេលដែលអ្នកមិនមានអារម្មណ៍ ចង់បរិភោគ។

១១. ស្វែងរកការថែទាំតាមបែបវេជ្ជសាស្ត្រឱ្យបានឆាប់នៅពេលមានការឆ្លងរោគមានជំងឺ និងស្រកទម្ងន់។ បង្កើនការបរិភោគអាហារ រហូតដល់ទម្ងន់ដែលបាត់បង់នៅពេលឈឺកើនដូចដើមវិញ ព្រមទាំងថែរក្សាទម្ងន់ឱ្យនៅថេរ។

សំណួរទី៤ តើមានការកែលម្អប៉ុន្មានដែលក្រុមថែទាំតាមផ្ទះ/ អ្នកផ្តល់ប្រឹក្សាគួរចរចានៅក្នុងពេលជួបប្រឹក្សាម្តងៗ?

ក. ធ្វើការកែលម្អទាំង ៧ចំណុច

ខ. ធ្វើការកែលម្អ ៣ ទៅ៤ចំណុចក្នុងពេលជួបប្រឹក្សាម្តង

គ. ធ្វើការកែលម្អ ១ ទៅ២ចំណុចក្នុងពេលជួបប្រឹក្សាម្តង

សំណួរទី៥ តើអ្នកធ្វើដូចម្តេចប្រសិនបើអតិថិជនមិនបានបរិភោគអាហារពណ៌ក្រហម (ស្ថាបនារាងកាយ) រាល់ពេលអាហារ ឬរាល់ថ្ងៃ?

សំណួរសាកល្បងសម្រាប់មេរៀនទី៦

សំណួរទី១ ចូររៀបជំហានប្រើប័ណ្ណរស់នៅប្រកបដោយសុខភាពល្អ ទៅតាមលំដាប់ត្រឹមត្រូវ។ សរសេរលេខពី ១ទៅ ៥ នៅក្នុងចន្លោះខាងមុខឃ្លា។

___ សួរអតិថិជនថា គាត់ឃើញអ្វីនៅក្នុងរូបភាព(និងសួរសំណួរផ្សេងៗ) រួចស្តាប់គាត់

___ ជ្រើសរើសយកប័ណ្ណដែលសាកសមទៅតាមស្ថានភាពអតិថិជន

___ ពិភាក្សាអំពីអ្វីដែលអាចធើ្វបាន

___ រាល់ព័ត៌មានអំពីប័ណ្ណដែលបានពិភាក្សា សូមកត់ទុកក្នុងទម្រង់តាមដាន និងជ្រើសរើស សកម្មភាពសំខាន់ៗសម្រាប់អនុវត្ត

___ ផ្តល់ព័ត៌មានត្រឹមត្រូវ

សំណួរទី២ តើប្រយោគខាងក្រោមត្រូវ ឬខុស?

នៅពេលផ្តល់ព័ត៌មានមនុស្សម្នាក់និយាយមនុស្សម្នាក់ទៀតស្តាប់។ ប៉ុន្តែនៅពេលយើងផ្តល់ប្រឹក្សាអ្នកទាំងពីរជជែក និងស្តាប់គ្នាទៅវិញទៅមកដើម្បីដោះស្រាយបញ្ហា។

សំណួរទី៣ តើប្រយោគខាងក្រោមត្រូវ ឬខុស?

ការប្រឹក្សាគឺមានប្រសិទ្ធភាពជាងការផ្តល់ព័ត៌មានតែមួយមុខ។

សំណួរទី៤ តើអ្នកនឹងសម្រេចយកប័ណ្ណរស់នៅប្រកបដោយសុខភាពល្អមួយណាដើម្បីប្រើជាមួយអ្នករស់នៅជាមួយមេរោគអេដស៍ដែលអ្នកទៅជួបប្រឹក្សា?

សំណួរទី៥ តើប័ណ្ណរស់នៅប្រកបដោយសុខភាពល្អប៉ុន្មានដែលអ្នកនឹងប្រើជាមួយអ្នករស់នៅជាមួយមេរោគអេដស៍ដែលអ្នកកំពុងតែជួបប្រឹក្សាជាមួយគាត់?

សំណួរទី៦ តើអ្វីជាឧទាហរណ៍ខ្លះៗនៃការទំនាក់ទំនងផ្ទាល់មាត់ប្រកយដោយប្រសិទ្ធភាព? (ជ្រើសរើសចម្លើយទាំងអស់ដែលត្រឹមត្រូវ)

ក. សំណួរបិទ ខ. សំណួរបើក គ. ការសង្ខេប ឃ. យកឈ្នះឧបសគ្គ

១៩. ចម្លើយសម្រាប់សំណួរសាកល្បង

  • ចម្លើយសម្រាប់សំណួរសាកល្បងមេរៀនទី១

    ១. (ខ) (ឃ) និង (ង)

    ២. (ខ) (គ) (ង) និង (ច)។
    (ក) (ឃ) និង (ឆ) ពុំមាននៅក្នុង “កញ្ចប់សម្ភារៈអាហារល្អ”នោះទេ។

  • ចម្លើយសម្រាប់សំណួរសាកល្បងមេរៀនទី២

    ១. អាហារទាំងបីក្រុមមាន (១)អាហារថាមពល (២)អាហារការពាររាងកាយ និង(៣)អាហារស្ថាបនារាងកាយ

    ២. ចម្លើយត្រឹមត្រូវគឺ៖

    ក. បាយ អាហារថាមពល ខ. ល្ពៅ អាហារការពារ

    គ. ត្រី អាហារស្ថាបនា ឃ. មី អាហារថាមពល

    ង. ស្ករស អាហារថាមពល ច. ស្លឹកបៃតង អាហារការពារ

    ឆ. ល្ហុង អាហារការពារ ជ. ស៊ុត អាហារស្ថាបនា

    ឈ. សណ្តែកដី អាហារស្ថាបនា ញ. ម្នាស់ អាហារការពារ

    ដ. សណ្តែកបាយ អាហារស្ថាបនា

    ៣. (គ) ឯកតារង្វាស់ថាមពលនៅក្នុងអាហារដែលយើងបរិភោគ

    ៤. ត្រូវ

    ៥. ខុស។ អ្នករស់នៅជាមួយមេរោគអេដស៍ដែលឈឺក្នុងមួយថ្ងៃគួរបរិភោគអាហារដែលមានកាឡូរីច្រើនជាងពេលដែលគាត់មិនឈឺ ព្រោះវាជួយឱ្យរាងកាយមានសមត្ថភាពប្រឆាំងនឹងជំងឺ។

    ៦. ៦ខែ

    ៧. ទឹកដោះម្តាយ

    ៨. បន្លែបៃតង ល្ពៅឆ្អិន ប្រេងឆា អំបិលអ៊ីយ៉ូដ ស៊ុត ត្រី សាច់ ដូង ៘

    ៩. អាហារ ៣ដង និងអាហារសម្រន់ ២ដង ឬក៏បរិភោគអាហារឱ្យបានយ៉ាងតិច ៤ដង។

    ១០. ត្រូវ

  • ចម្លើយសម្រាប់សំណួរសាកល្បងមេរៀនទី៣

    ១. ការឈឺនឹងធ្វើឱ្យមនុស្សមានអារម្មណ៍មិនឃ្លានដែលជាហេតុធ្វើឱ្យពួកគេបរិភោគតិចជាងមុន និងនាំទៅរកការស្រកទម្ងន់ ឬលូតលាស់ខ្សោយ និងបញ្ហាកង្វះអាហារូបត្ថម្ភ។ អ្នកដែលមានបញ្ហាកង្វះអាហារូបត្ថម្ភមានលទ្ធភាពកាន់តែតិចជាងមុនក្នុងការទប់ទល់នឹងការឆ្លងរោគ ដូច្នេះពួកងាយធ្លាក់ខ្លួនឈឺ។

    ២. (ក) បង្កើនពេលអាហារឱ្យបានច្រើនថែមទៀត (គ) បរិភោគអាហារឱ្យបានច្រើនជាមុននៅពេលអាហារម្តងៗដែលបានមកពីក្រុមអាហារទាំងបី (ង) បរិភោគអាហារសម្រន់ ឬបង្អែមនៅចន្លោះ ឬក្រោយអាហារពេល (ច) បន្ថែម(គ្រឿងផ្សំរសជាតិ)ដូចជា ខ្ទិះដូង សណ្តែកដី ប្រេងឆា សណ្តែកសៀងទៅលើ អាហារ/សម្លរបស់អ្នក និងធ្វើឱ្យសម្លរបស់អ្នកកាន់តែខាប់ (ឈ) ព្យាបាលរោគ និងជំងឺផ្សេងៗជាបន្ទាន់ និងសមស្រប (ញ) ពិសារភេសជ្ជៈមានថាមពល (ត) បង្កើនការបំបៅដោះ (ទឹកដោះម្តាយ ឬទឹកដោះគោម្សៅដែលមានសុវត្ថិភាព និងសមស្រប) សម្រាប់ទារក និងកុមារតូចៗ។

    ៣. ១-ត្រូវ ២-ត្រូវ ៣-ខុស ៤-ខុស ៥-ត្រូវ ៦-ខុស ៧-ខុស ៨-ខុស ៩-ត្រូវ ១០-ខុស ១១-ខុស

  • ចម្លើយសម្រាប់សំណួរសាកល្បងមេរៀនទី៤

    ១. ត្រូវ

    ២. (ក.) ១៥០ សង់ទីម៉ែត្រ

    ៣. ខុស។ ជញ្ជាំងគឺត្រូវតែរាបស្មើរហូតដល់ឥដ្ឋ។

    ៤. ខុស។ គំនូសលេខសូន្យគឺត្រូវតែទល់នឹងផ្ទៃកម្រាលដែលប្រសព្វនឹងជញ្ជាំង។

    ៥. (ក) (ខ) និង(គ)

    ៦. សន្ទស្សន៍ម៉ាស់រាងកាយគឺ១៩.៥។ សម្រាប់អ្នករស់នៅជាមួយមេរោគអេដស៍ នេះគឺជាទម្ងន់ធម្មតា ប៉ុន្តែស្ថិតក្នុងកម្រិតទាបនៃភាពធម្មតា។ គាត់ត្រូវទទួលប្រឹក្សាទៅលើចំនុចទាំង៥ដើម្បីបង្កើនទម្ងន់ក្នុងមេរៀនទី៣។

  • ចម្លើយសម្រាប់សំណួរសាកល្បងមេរៀនទី៥

    ១. ចម្លើយត្រឹមត្រូវគឺ (គ)។ នៅលើប្រអប់នៃទំព័រមុខនៃទម្រង់តាមដានគួរតែត្រូវបានរៀបចំនៅមុនការធ្វើទស្សនៈកិច្ចអ្នករស់នៅជាមួយមេរោគអេដស៍។

    ២. ពណ៌ក្រហម – ក្រុមអាហារស្ថាបនារាងកាយ

    ពណ៌ស – ក្រុមអាហារថាមពល

    ពណ៌លឿង និង ពណ៌បៃតង – ក្រុមអាហារការពារ

    ពណ៌ស្វាយ – “គ្រឿងផ្សំរស់ជាតិ”អាហារ

    ៣. (១) (២) (៤) (៦) (៨) (៩) (១១)

    ៤. (គ) ធ្វើការកែលម្អ ១ ទៅ២ចំណុចក្នុងពេលជួបប្រឹក្សាម្តង។ បើលើសពី២ វាកាន់តែពិបាកសម្រាប់អតិថិជនក្នុងការចងចាំ។

    ៥. ចម្លើយគឺ គូសក្នុងប្រអប់ “បង្កើនភាពឃ្លានជាមួយអាហារដែលងាយបរិភោគ និងមានរសជាតិឆ្ងាញ់” នៅលើទម្រង់តាមដាន។ បង្ហាញអតិថិជននូវប័ណ្ណពណ៌ក្រហមដែលអតិថិជនស្គាល់ថាមាន និងអាចលៃលករកបាន។ ចរចាជាមួយអតិថិជននូវមធ្យោបាយដើម្បីសាកល្បង និងបន្ថែមអាហារទាំងនេះទៅក្នុងអាហារដូចជាស្វែងរកអាហារទាំងនេះពីវាលស្រែ និងព្យាយាមណែនាំអាហារថ្មីនេះ ទៅក្នុងសម្លរបស់ពួកគាត់ដូចជាសណ្តែកខៀវ។ ស៊ុតគឺជាអាហារ (ស្ថាបនារាងកាយ) ដ៏ប្រសើរដែលងាយលៃលករកបាន។ ចរចាជាមួយពួកគាត់ឱ្យបរិភោគស៊ុតមួួចំហៀងនៅពេលអាហារថ្ងៃត្រង់ និងមួយចំហៀងទៀតនៅពេលអាហារពេលល្ងាច។

    សិក្ខាកាមអាចនឹងមានគំនិតផ្សេងទៅលើសំណួរទី៥ ដូចនេះចម្លើយអាចខុសគ្នា។

  • ចម្លើយសម្រាប់សំណួរសាកល្បងមេរៀនទី៦

    ១. លំដាប់លំដោយនៃជំហានក្នុងការប្រើប្រាស់ប័ណ្ណ៖

    សួរអតិថិជនថា គាត់ឃើញអ្វីនៅក្នុងរូបភាព(និងសួរសំណួរផ្សេងៗ) រួចស្តាប់គាត់

    ជ្រើសរើសយកប័ណ្ណដែលសាកសមទៅតាមស្ថានភាពអតិថិជន

    ពិភាក្សាអំពីអ្វីដែលអាចធើ្វបាន

    រាល់ព័ត៌មានអំពីប័ណ្ណដែលបានពិភាក្សា សូមកត់ទុកក្នុងទម្រង់តាមដាន និងជ្រើសរើសសកម្មភាពសំខាន់ៗសម្រាប់អនុវត្ត

    ផ្តល់ព័ត៌មានត្រឹមត្រូវ

    ២. ត្រូវ

    ៣. ត្រូវ

    ៤. ជ្រើសរើសប័ណ្ណដោយផ្អែកលើស្ថានការណ៍បន្ទាន់/ចាំបាច់របស់អតិថិជន។

    ៥. មួយ ឬពីរដោយផ្អែកលើស្ថានការណ៍។

    ៦. (ខ) និង (គ)

Did you find apk for android? You can find new Free Android Games and apps.